adjectivefirst/second-declension adjective
laurīnus
laurīnus (feminine laurīna, neuter laurīnum)
Classical[ɫau̯ˈriː.nʊs]Ecclesiastical[lau̯ˈriː.nus]
Meaning
- adjectiveof or relating to laurel
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laurīnus | laurīna | laurīnum |
| genitive | laurīnī | laurīnae | laurīnī |
| dative | laurīnō | laurīnae | laurīnō |
| accusative | laurīnum | laurīnam | laurīnum |
| ablative | laurīnō | laurīnā | laurīnō |
| vocative | laurīne | laurīna | laurīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laurīnī | laurīnae | laurīna |
| genitive | laurīnōrum | laurīnārum | laurīnōrum |
| dative | laurīnīs | laurīnīs | laurīnīs |
| accusative | laurīnōs | laurīnās | laurīna |
| ablative | laurīnīs | laurīnīs | laurīnīs |
| vocative | laurīnī | laurīnae | laurīna |
laurīnus, a, um, adj. laurus,
I. of laurel, laurel-:
folium, Plin. 12, 8, 18, § 34: oleum, id. 23, 4, 43, § 86.Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin laurīnus From laurus (“laurel”) + -īnus.
Italo-Dalmatian
- Italianallorino
- Istriotlàvarno
- Venetanlavranèr
- Venetanlàvrano
- Venetanlàvarno
Borrowings
- Polishwawrzyn