noun · femininefirst declension
laurea1
laurea f (genitive laureae)
Classical[ˈɫau̯.re.a]Ecclesiastical[ˈlaːu̯.re.a]
Meaning
- femininelaurel, bay tree
- femininecrown, wreath or branch of laurel leaves
- femininetriumph, victory
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | laurea | laureae |
| genitive | laureae | laureārum |
| dative | laureae | laureīs |
| accusative | lauream | laureās |
| ablative | laureā | laureīs |
| vocative | laurea | laureae |
laurĕa, ae, v. laureus, II.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
laurea ae, f
laureus, the laurel-tree : in puppi navis enata, L.: spissa ramis, H.: factis modo laurea ramis Adnuit, O.— A laurel garland, crown of laurel, laurel branch, bay wreath (a symbol of victory): in litteris, in fascibus insignia laureae praeferre, Cs.: Phoebi, V.: laureā donandus Apollinari, H.: concedat laurea linguae: gestata est laurea nobis, O.
Origins
From laurus.
Descendants
- Italianlaurea