LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

laudātor

laudātor m (genitive laudātōris, feminine laudātrīx)
Classical[ɫau̯ˈdaː.tɔr]Ecclesiastical[lau̯ˈdaː.tor]

Meaning

  1. praiser, eulogizer, panegyrist

Declension

declension
formsingularplural
nominativelaudātorlaudātōrēs
genitivelaudātōrislaudātōrum
dativelaudātōrīlaudātōribus
accusativelaudātōremlaudātōrēs
ablativelaudātōrelaudātōribus
vocativelaudātorlaudātōrēs

laudātor, ōris, m. id.,
I. a praiser; a eulogizer, panegyrist (class.).
I. In gen.: integritatis et elegantiae, Cic. Att. 6, 2, 8: auctores et laudatores voluptatis, id. Sest. 10, 23: rerum mearum gestarum laudatores, id. Red. in Sen. 6, 16: temporis acti, Hor. A. P. 173: derisor vero plus laudatore movetur, id. ib. 433: formae, Ov. H. 21, 33: tuus, Cic. Fin. 1, 41, 90.—
II. In partic.
A. In a court of justice, one who bears favorable testimony to the character of the accused, a eulogizer, panegyrist: excitabo laudatores, quos ad hoc judicium ... deprecatores hujus periculi missos videtis, Cic. Balb. 18, 41; Cic. Verr. 2, 5, 22, § 57.—
B. One who pronounces a funeral oration, Liv. 2, 47; Plin. Ep. 2, 1, 6.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin laudō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin laudātor From laudō + -tor.

Descendants
  • Englishlaudator
  • Italianlodatore
  • Romanianlăudător

In English words that came into English from laudātor

  • laudatorlaudātor

Quick answers

What does laudātor mean in Latin?
laudātor, a noun, means “praiser, eulogizer, panegyrist”.
What is the genitive of laudātor?
The genitive singular is laudātōris. laudātor is masculine, third declension.
How do you pronounce laudātor?
In classical Latin, [ɫau̯ˈdaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [lau̯ˈdaː.tor].