adjective
laudātīvus
Meaning
- relating to praise, laudatory
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ad laudem pertinēnslaudātīvus -a -um — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 22
laudātīvus, a, um, adj. id., in rhet. lang. of Quintilian,
I. of or relating to praise, laudatory: est unum genus, quo laus et vituperatio continetur, sed est appellatum a meliore parte laudativum: idem alii demonstrativum vocant: utrumque nomen ex Graeco creditur fluxisse: nam et ἐγκωμιαστικὸν et ἐπιδεικτικὸν dicunt, Quint. 3, 4, 12; cf. id. 3, 7, 28:
materia, id. 3, 4, 16.— II. Subst.: laudātīva, ae, f., commendation, etc.:
laudativa tota, quae est rhetorices pars tertia, Quint. 2, 15, 20; cf. id. 3, 3, 14.—Hence, laudātīvē, adv., in a laudatory manner, Don. ad Ter. Enn. 5, 8, 5.In English words that came into English from laudātīvus
- laudativelaudātīvus