noun · femininethird declension
laudātiō
laudātiō f (genitive laudātiōnis)
Classical[ɫau̯ˈdaː.ti.oː]Ecclesiastical[lau̯ˈdat.t͡si.o]
Meaning
- commendation, praise
- eulogy, panegyric
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | laudātiō | laudātiōnēs |
| genitive | laudātiōnis | laudātiōnum |
| dative | laudātiōnī | laudātiōnibus |
| accusative | laudātiōnem | laudātiōnēs |
| ablative | laudātiōne | laudātiōnibus |
| vocative | laudātiō | laudātiōnēs |
laudātĭo, ōnis, f. laudo,
I. a praising, praise, commendation; a eulogy, panegyric.
I. In gen.: quam lauream cum tua laudatione conferrem? with your eulogy, i. e. that pronounced by you, Cic. Fam. 15, 6, 1:
felicitatem ipsam deorum immortalium judicio tribui laudationis est, id. de Or. 2, 85, 347: quae quidem laudatio hominis turpissimi mihi ipsi erat paene turpis, id. Pis. 29, 72: in omnibus laudationibus, Quint. 11, 3, 153.—With object.-gen.: laudationes eorum, qui sunt ab Homero laudati, Cic. Fin. 2, 35, 116: legis, Quint. 7, 1, 47: laudationes modulatae, songs of praise, Suet. Ner. 20.—II. In partic.
A. In a court of justice, a favorable testimony to a person's character, a eulogy, panegyric:
lectissimos viros cum legatione ad hoc judicium, et cum gravissima atque ornatissima laudatione miserunt, Cic. Cael. 2, 5; id. Fl. 15, 36; id. Font. 2, 4: judicialis, Suet. Aug. 56.—B. A funeral oration, eulogy:
funebris, Cic. Mil. 13, 33; Quint. 3, 7, 2: est in manibus laudatio, quam cum legimus, etc., Cic. de Sen. 4, 12: nonnullae mortuorum laudationes, id. Brut. 16, 61.—With object.-gen.: matronarum, Liv. 5, 50.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
laudātiō ōnis, f
laudo, a praising, praise, commendation, eulogy, panegyric, encomium : tua, eulogy from you : laudationes eorum, qui sunt ab Homero laudati.—In a court, a favorable testimony, eulogy : gravissima: falsa.— A funeral oration, eulogy : est in manibus laudatio, quam cum legimus, etc.: mortuorum: matronarum, L. — A laudatory address (from a province to the Roman Senate, in praise of a retiring governor).
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tio Latin laudātiō From laudō + -tio.
Descendants
- Englishlaudation
- Portugueselaudação