LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

latrōcinium

latrōcinium n (genitive latrōciniī or latrōcinī)
Classical[ɫa.troːˈkɪ.ni.ũː]Ecclesiastical[la.troˈt͡ʃiː.ni.um]

Meaning

  1. military service for pay
  2. figurativelyrobbery, banditry, highway robbery, piracy, brigandage; pillage, plundering
    Sīn autem servīre meae laudī et glōriae māvīs, ēgredere cum importūnā scelerātōrum manū, cōnfer tē ad Mānlium, concitā perditōs cīvēs, sēcerne tē ā bonīs, īnfer patriae bellum, exsultā impiō latrōciniō, ut ā mē nōn ēiectus ad aliēnōs, sed invītātus ad tuōs īsse videāris.But if, however, you prefer to serve my credit and reputation, then depart with your wicked band of criminals, join yourself to Manlius, stir up the desperate citizens, separate yourself from the good [ones], wage war against the nation, and exult in [your] unholy banditry, so that you may appear not to have been thrown out by me to strangers, but to have gone to your own [people] after being invited.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.23
  3. figurativelyan act of banditry or brigandage
  4. figurativelyband of robbers
  5. figurativelyvillany, roguery, fraud
  6. EcclesiasticalLatinderogatoryfigurativelyan illegitimate church council, especially the Second Council of Ephesus

Declension

declension
formsingularplural
nominativelatrōciniumlatrōcinia
genitivelatrōciniī
latrōcinī
latrōciniōrum
dativelatrōciniōlatrōciniīs
accusativelatrōciniumlatrōcinia
ablativelatrōciniōlatrōciniīs
vocativelatrōciniumlatrōcinia

lā^trōcĭnĭum, ĭi, n. id.. *
I. Military service for pay: apud regem in latrocinio fuisti, Plaut. ap. Non. 134, 28.—
II. Transf.
A. Freebooting, robbery, highway-robbery, piracy (class.): cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium conjecimus, Cic. Cat. 2, 1, 1: fines suos ab latrociniis tueri, id. Deiot. 8, 22: pugna latrocinio magis, quam proelio similis, a contest with robbers, Sall. J. 97: latrociniis magis quam justo bello gerebantur res, Liv. 29, 6: latrocinium potius quam bellum, Cic. Cat. 1, 10, 26: latrociniis ac praedationibus infestatum mare, piracies, Vell. 2, 73, 3; Just. 43, 3: latrocinia nullam habent infamiam (apud Germanos), Caes. B. G. 6, 23, 6: qui in furto aut in latrocinio aut aliqua noxa comprehensi, in robbery, id. ib. 6, 16 fin.—
B. In gen., villany, roguery, fraud: furtim et per latrocinia potius, quam bonis artibus, ad imperia et honores nituntur, Sall. J. 4, 7; cf. Cic. Rosc. Am. 22, 61.—
2. Abstr. pro concreto, a band of robbers: si ex tanto latrocinio unus tolletur, Cic. Cat. 1, 13, 31.—
C. Latrocinii imago, the semblance of freebooting, i. e. the game of draughts or chess, which imitates freebooting: sive latrocinii sub imagine calculus ibit, Ov. A. A. 2, 207.

Origins

From latrōcinor (“to rob, to fight for pay”) + -ium, from Latin latrō (“mercenary, brigand”).

Borrowings
  • EnglishLatrocinium
  • Englishlatrociny
  • Italianladrocinio
  • Italianlatrocinio
  • Portugueselatrocínio
  • Spanishlatrocinio
Elsewhere
  • Frenchlarcinfrom Old French larrecin
  • Englishlarcenyfrom Old French larrecin

In English words that came into English from latrōcinium

  • larcenylatrōcinium

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does latrōcinium mean in Latin?
latrōcinium, a noun, means “military service for pay; robbery, banditry, highway robbery, piracy, brigandage; pillage, plundering”.
What is the genitive of latrōcinium?
The genitive singular is latrōciniī. latrōcinium is neuter, second declension.
How do you pronounce latrōcinium?
In classical Latin, [ɫa.troːˈkɪ.ni.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [la.troˈt͡ʃiː.ni.um].