LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

lātrātus

lātrātus m (genitive lātrātūs)
Classical[ɫaːˈtraː.tʊs]Ecclesiastical[laˈtraː.tus]

Meaning

  1. a barking, bark

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativelātrātuslātrātūs
genitivelātrātūslātrātuum
dativelātrātuīlātrātibus
accusativelātrātumlātrātūs
ablativelātrātūlātrātibus
vocativelātrātuslātrātūs

lātrātus, ūs, m. 1. latro,
I. a barking (not ante-Aug.), Plin. 8, 40, 61, § 142: apros Latratu turbabis agens, Verg. G. 3, 411.—In plur.: venator cursu canis et latratibus instat, Verg. A. 12, 751: latratus edere, Ov. M. 4, 450: latratibus rumpuntur somni, Juv. 6, 415: vasti canis, Col. 7, 12, 3.

Origins

From lātrō + -tus (forming action nouns).

Quick answers

What does lātrātus mean in Latin?
lātrātus, a noun, means “a barking, bark”.
What is the genitive of lātrātus?
The genitive singular is lātrātūs. lātrātus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce lātrātus?
In classical Latin, [ɫaːˈtraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [laˈtraː.tus].