LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

latitābundus

latitābundus (feminine latitābunda, neuter latitābundum)
Classical[ɫa.tɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[la.ti.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivelying hidden, skulking

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelatitābunduslatitābundalatitābundum
genitivelatitābundīlatitābundaelatitābundī
dativelatitābundōlatitābundaelatitābundō
accusativelatitābundumlatitābundamlatitābundum
ablativelatitābundōlatitābundālatitābundō
vocativelatitābundelatitābundalatitābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelatitābundīlatitābundaelatitābunda
genitivelatitābundōrumlatitābundārumlatitābundōrum
dativelatitābundīslatitābundīslatitābundīs
accusativelatitābundōslatitābundāslatitābunda
ablativelatitābundīslatitābundīslatitābundīs
vocativelatitābundīlatitābundaelatitābunda

lătĭtābundus, a, um, adj. latito,
I. lying hid, skulking, Sid. Ep. 1, 6 fin.

Origins

From latitō (“remain hiding, lie up”) + -bundus.

Quick answers

What does latitābundus mean in Latin?
latitābundus, a adjective, means “lying hidden, skulking”.
How do you pronounce latitābundus?
In classical Latin, [ɫa.tɪ.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [la.ti.taˈbun.dus].