adjectivefirst/second-declension adjective
lāticlāvius1
lāticlāvius (feminine lāticlāvia, neuter lāticlāvium)
Classical[ɫaː.tɪˈkɫaː.wi.ʊs]Ecclesiastical[la.tiˈklaː.vi.us]
lāticlāvium sg. nom. n.; sg. acc. m.; sg. acc. n.; sg. voc. n.
Meaning
- adjectivehaving a broad purple stripe
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lāticlāvius | lāticlāvia | lāticlāvium |
| genitive | lāticlāviī | lāticlāviae | lāticlāviī |
| dative | lāticlāviō | lāticlāviae | lāticlāviō |
| accusative | lāticlāvium | lāticlāviam | lāticlāvium |
| ablative | lāticlāviō | lāticlāviā | lāticlāviō |
| vocative | lāticlāvie | lāticlāvia | lāticlāvium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lāticlāviī | lāticlāviae | lāticlāvia |
| genitive | lāticlāviōrum | lāticlāviārum | lāticlāviōrum |
| dative | lāticlāviīs | lāticlāviīs | lāticlāviīs |
| accusative | lāticlāviōs | lāticlāviās | lāticlāvia |
| ablative | lāticlāviīs | lāticlāviīs | lāticlāviīs |
| vocative | lāticlāviī | lāticlāviae | lāticlāvia |
lātĭclāvĭus, a, um, adj. 1. latus-clavus, II. 4.,
I. having a broad purple stripe, broad-striped.
I. Adj.:
mappa, Petr. 32: tunica (a mark of distinction borne by senators, military tribunes of the equestrian order, and the sons of distinguished families who were fitting themselves for offices of state; cf. clavus), Val. Max. 5, 1, n. 7: tribunus, Suet. Dom. 10; Inscr. Orell. 133.— II. Subst.
A. lātĭclāvĭus, ii, m., one entitled to wear the latus clavus, a senator, patrician:
a quodam laticlavio prope ad necem caesus, Suet. Ner. 26; id. Aug. 38.— B. lātĭclāvĭum, ii, n., for laticlavus, a broad purple stripe on the tunic, worn as a mark of distinction (v. supra): laticlavium πλατύσημον, Gloss. Philox.; Dig. 24, 1, 42:
per laticlavii honorem, Lampr. Commod. 4.Origins
From latus + clavus.
In English words that came into English from lāticlāvius
- laticlavelāticlāvium