adjectivethird-declension two-termination adjective
laterālis
laterālis (neuter laterāle)
Classical[ɫa.tɛˈraː.lɪs]Ecclesiastical[la.teˈraː.lis]
Meaning
- two terminationOf or belonging to the side; lateral.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laterālis | laterālis | laterāle |
| genitive | laterālis | laterālis | laterālis |
| dative | laterālī | laterālī | laterālī |
| accusative | laterālem | laterālem | laterāle |
| ablative | laterālī | laterālī | laterālī |
| vocative | laterālis | laterālis | laterāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laterālēs | laterālēs | laterālia |
| genitive | laterālium | laterālium | laterālium |
| dative | laterālibus | laterālibus | laterālibus |
| accusative | laterālīs laterālēs | laterālīs laterālēs | laterālia |
| ablative | laterālibus | laterālibus | laterālibus |
| vocative | laterālēs | laterālēs | laterālia |
lătĕrālis, e, adj. 2. latus,
I. of or belonging to the side, lateral.
I. Adj. (ante- and post-class.): lateralis dolor, Enn. ap. Victor. p. 1963 P. (Ann. v. 601 Vahl.;
for which: lateris dolor, Plin. 21, 21, 89, § 155): cingula, Calp. Ecl. 6, 40.—II. Subst.: lătĕrālĭa, ĭum, n., saddle-bags, Dig. 32, 1, 102.
Origins
Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin laterālis From latus (“the side, flank”) + -ālis (“-al”, adjectival suffix).
Borrowings
- Catalanlateral
- Englishlateral
- Frenchlatéral
- Italianlaterale
- Portugueselateral
- Romanianlateral
- Spanishlateral
- Galicianlateral
Inherited
- Spanishadralfrom Asturian lladral
- Portugueseladral
- Galicianadralfrom Asturian lladral
- Galicianladral