verbfourth conjugation, no passive
lascīviō
lascīviō (present infinitive lascīvīre, perfect active lascīviī, supine lascīvītum)
Classical[ɫasˈkiː.wi.oː]Ecclesiastical[laʃˈʃiː.vi.o]
Meaning
- to frolic; to be lively or merry
- to be wanton or petulant
- figurativelyto indulge in artistic licence
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lascīviō | lascīviēbam | lascīviam | lascīviī | lascīvieram | lascīvierō |
| 2nd sg. | lascīvīs | lascīviēbās | lascīviēs | lascīviistī | lascīvierās | lascīvieris |
| 3rd sg. | lascīvit | lascīviēbat | lascīviet | lascīviit | lascīvierat | lascīvierit |
| 1st pl. | lascīvīmus | lascīviēbāmus | lascīviēmus | lascīviimus | lascīvierāmus | lascīvierimus |
| 2nd pl. | lascīvītis | lascīviēbātis | lascīviētis | lascīviistis | lascīvierātis | lascīvieritis |
| 3rd pl. | lascīviunt | lascīviēbant | lascīvient | lascīviērunt lascīviēre | lascīvierant | lascīvierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | lascīviam | lascīvīrem | lascīvierim | lascīviissem |
| 2nd sg. | lascīviās | lascīvīrēs | lascīvierīs | lascīviissēs |
| 3rd sg. | lascīviat | lascīvīret | lascīvierit | lascīviisset |
| 1st pl. | lascīviāmus | lascīvīrēmus | lascīvierīmus | lascīviissēmus |
| 2nd pl. | lascīviātis | lascīvīrētis | lascīvierītis | lascīviissētis |
| 3rd pl. | lascīviant | lascīvīrent | lascīvierint | lascīviissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | lascīvī | — |
| pres. 2nd pl. | lascīvīte | — |
| fut. 2nd sg. | lascīvītō | — |
| fut. 3rd sg. | lascīvītō | — |
| fut. 2nd pl. | lascīvītōte | — |
| fut. 3rd pl. | lascīviuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | lascīvīre | — |
| perfect infinitive | lascīviisse | — |
| future infinitive | lascīvītūrum esse | — |
| present participle | lascīviēns | — |
| future participle | lascīvītūrus lascīvītūra, lascīvītūrā, lascīvītūrae, lascīvītūram, lascīvītūrārum, lascīvītūrās, lascīvītūre, lascīvītūrī, lascīvītūrīs, lascīvītūrō, lascīvītūrōrum, lascīvītūrōs, lascīvītūrum | — |
gerundlascīviendī, lascīviendō, lascīviendumsupinelascīvītum, lascīvītū
lascīvĭo, ĭi, ītum, 4, v. n. lascivus,
I. to be wanton, petulant, sportive, to sport, frisk, frolic (not freq. till after the Aug. per.).
I. Lit.: licet lascivire, dum nihil metuas, *Cic. Rep. 1, 40, 63:
Ap. Claudius ait, lascivire magis plebem quam saevire, Liv. 2, 29, 9: licentiam lasciviendi permittere militi, Suet. Caes. 67: eo principio lascivire miles, Tac. A. 1, 16: exsilit agnus Lascivitque fuga, and wantonly frisks away, Ov. M. 7, 321; cf. Col. 6, 24: angues ... lascivientium piscium modo exsultasse, Liv. 27, 5. —Poet.: dextera lascivit caesa Tegeatide capra (of the Luperci, who wantonly struck at passers-by), Sil. 13, 329: ferratus lascivit apex, Claud. Rapt. Pros. 2, 145: quis lascivit aquis et ab aethere ludit, Mart. 4, 3, 7. —Esp.: in Venerem, to be lascivious, Col. 6, 24, 2.—II. Trop., to indulge in license of language or style (a favorite expression of Quintilian):
lascivimus syntonorum modis saltitantes, Quint. 9, 4, 142; cf. id. 11, 1, 56: toto et rerum et verborum et compositionis genere lasciviunt, id. 4, 2, 39: puerilibus sententiolis, id. 12, 10, 73; cf. id. 9, 4, 28; 9, 4, 6: Ovidius lascivire in Metamorphosesi solet, Quint. 4, 1, 77.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lascīviō —, —, īre
lascivus, to be wanton, sport, frisk, frolic : licet lascivire: agnus Lascivit fugā, wantonly frisks away , O.: lascivientes pisces, L.
Origins
From lascīvus (“wanton, playful, frisky”) + -iō.