LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

largītor

largītor m (genitive largītōris)
Classical[ɫarˈɡiː.tɔr]Ecclesiastical[larˈd͡ʒiː.tor]

Meaning

  1. bestower, granter, dispenser, distributer, imparter

Declension

declension
formsingularplural
nominativelargītorlargītōrēs
genitivelargītōrislargītōrum
dativelargītōrīlargītōribus
accusativelargītōremlargītōrēs
ablativelargītōrelargītōribus
vocativelargītorlargītōrēs

largītor, āri, false read. for largiri te, Plaut. Trin. 3, 3, 14; v. Ritschl ad h. l. and proleg. p. 68.
largītor, ōris, m. largior,
I. a liberal giver, a bestower, granter, dispenser, distributer, imparter.
I. In gen. (rare; not in Cic.): multarum rerum ac maxume pecuniae largitor, Sall. J. 95: largitor voluntarius repente senatus factus, Liv. 6, 16: minime largitore duce, liberal, id. 6, 2; cf. praedae, id. 9, 42: Bacche, sacri largitor laticis, dispenser, Sil. 7, 164.—
II. In partic., in a bad sense, a briber (class.): exsistunt in re publica plerumque largitores et factiosi, Cic. Off. 1, 19, 64: cujuscumque tribus largitor esset, id. Planc. 15, 37: Lentulum largitorem et prodigum non putat, a spendthrift, squanderer, id. Cat. 4, 5, 10.

Origins

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin largītor From largior + -tor.

Quick answers

What does largītor mean in Latin?
largītor, a noun, means “bestower, granter, dispenser, distributer, imparter”.
What is the genitive of largītor?
The genitive singular is largītōris. largītor is masculine, third declension.
How do you pronounce largītor?
In classical Latin, [ɫarˈɡiː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [larˈd͡ʒiː.tor].