largītiō
Meaning
- granting, bestowing, dispensing, distributing, imparting
- bribery, corruption
- largess
- bribery
Latīnē defined in Latin in our graded readers
pecūnia pūblica dandaChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Donum · Munus · Largitio · Donarium · Donativum · Liberalitas
1. Donum (δωτίνη) means a present, as a gratuitous gift, by which the giver wishes to confer pleasure, like δῶρον; whereas munus, as a reward for services, whereby the giver shows his love or favor, like γέρας; lastly, largitio, as a gift from self-interested motives, which under the show of beneficence would win over and bribe, generally for political ends. Suet. Cæs. 28. Aliis captivorum millia dono afferens; that is, not merely as a loan: compare with Ner. 46. Auspicanti Sporus annulum muneri obtulit; that is, as a handsome return. Tac. H. ii. 30. Id comitatem bonitatemque faventes vocabant, quod sine modo (Vitellius) donaret sua largiretur aliena. 2. Donarium denotes particularly a gift to a temple; donativum, a military gift, or earnest-money, which the new emperor at his accession to the throne distributes among the soldiers; liberalitas, a gift which the emperor bestowed, generally on a poor nobleman, for his support. (iv. 142.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | largītiō | largītiōnēs |
| genitive | largītiōnis | largītiōnum |
| dative | largītiōnī | largītiōnibus |
| accusative | largītiōnem | largītiōnēs |
| ablative | largītiōne | largītiōnibus |
| vocative | largītiō | largītiōnēs |
largitio, quae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit, Cic. Off. 2, 15, 52: largitione redemit militum voluntates, Caes. B. C. 1, 39 fin.: his pauca ad spem largitionis addidit, id. ib. 2, 28: maximas largitiones fecit, id. ib. 3, 31: largitio et communicatio civitatis, a granting, Cic. Balb. 13, 31: aequitatis, a distributing, dispensing, id. Mur. 20, 41.—Prov.: largitio fundum non habet, there is no end of giving, Cic. Off. 2, 15, 55; v. fundus.—liberalitatem ac benignitatem ab ambitu atque largitione sejungere, Cic. de Or. 2, 25, 55: tribum turpi largitione corrumpere, id. Planc. 15, 37: tribus largitione devinctas habere, id. ib.: perniciosa, id. Mur. 37, 80: profusissima, Suet. Caes. 13: nullum largitionis genus omisit, id. ib. 26.—* nullius rei, minime beneficiorum, honesta largitio est, Sen. Ben. 1, 2, 1.—both sacrae (for public or state purposes) and privatae (for personal outlay), id. 10, 23, 2; Cod. Th. 12, 6, 13.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin largītiō From largior + -tiō.
- Portugueselargição