adjectivefirst/second-declension adjective
lapidārius
lapidārius (feminine lapidāria, neuter lapidārium)
Classical[ɫa.pɪˈdaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[la.piˈdaː.ri.us]
Meaning
- adjectiverelationalstone
- adjectivestony
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lapidārius | lapidāria | lapidārium |
| genitive | lapidāriī | lapidāriae | lapidāriī |
| dative | lapidāriō | lapidāriae | lapidāriō |
| accusative | lapidārium | lapidāriam | lapidārium |
| ablative | lapidāriō | lapidāriā | lapidāriō |
| vocative | lapidārie | lapidāria | lapidārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lapidāriī | lapidāriae | lapidāria |
| genitive | lapidāriōrum | lapidāriārum | lapidāriōrum |
| dative | lapidāriīs | lapidāriīs | lapidāriīs |
| accusative | lapidāriōs | lapidāriās | lapidāria |
| ablative | lapidāriīs | lapidāriīs | lapidāriīs |
| vocative | lapidāriī | lapidāriae | lapidāria |
lăpĭdārĭus, a, um, adj. id.,
I. of or belonging to stones, stone- (ante-class. and post-Aug.):
latomiae, stone-quarries, Plaut. Capt. 3, 5, 65: navis, that carries stones, Petr. 117: lapidariae litterae, cut in stone, id. 58: †OPIFICES, stone-cutters, Inscr. Orell. 4208.—Subst.: lăpĭdārĭus, ii, m., a stonecutter, Dig. 13, 6, 5, § 7; Inscr. Orell. 4220; Vulg. Sirach, 45, 13.—*II. Full of stones, stony, for lapidosus:
campi, Sol. 2, 6.Origins
- Proto-Indo-European*lep-?
- Proto-Italic*lapets
- Latinlapidārius
Latin -ārius Latin lapidārius From lapis, lapidis (“stone”) + -ārius.
Descendants
- Catalanlapidari
- Italianlapidario
- Occitanlapidari
- Frenchlapidairefrom Old French lapidaire
- Germanlapidarfrom Old French lapidaire
- Englishlapidaryfrom Old French lapidaire
- Portugueselapidário
- Spanishlapidario
- Galicianlapidario