noun · masculinefirst declension
lapicīda
lapicīda m (genitive lapicīdae)
Classical[ɫa.pɪˈkiː.da]Ecclesiastical[la.piˈt͡ʃiː.da]
Meaning
- a quarryman, stonecutter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lapicīda | lapicīdae lapidicīdae |
| genitive | lapicīdae lapidicīdae | lapicīdārum lapidicīdārum |
| dative | lapicīdae lapidicīdae | lapicīdīs lapidicīdīs |
| accusative | lapicīdam lapidicīdam | lapicīdās lapidicīdās |
| ablative | lapicīdā | lapicīdīs lapidicīdīs |
| vocative | lapicīda | lapicīdae lapidicīdae |
lăpĭcīda (lăpĭdĭcīda), ae, m. lapiscaedo,
I. a quarryman, stone-cutter:
qui lapides caedunt, lapicidas dici, Varr. L. L. 8, § 62 Müll.; Liv. 1, 59, 10: lapidicida, Sid. Ep. 3, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lapicīda ae, m
lapis+2 SAC-, a quarryman, stone-cutter , L.
Origins
- Proto-Indo-European*lep-?
- Proto-Italic*lapets
- Latinlapicīda
Proto-Indo-European *kh₂eyd- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kh₂éydeti Proto-Italic *kaidō Latin caedō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin -cīda Latin lapicīda From lapis (“stone”) + -cīda.