noun · femininethird declension
laesiō
laesiō f (genitive laesiōnis)
Classical[ˈɫae̯.si.oː]Ecclesiastical[ˈlɛː.s̬i.o]
Meaning
- hurt, harm, injury
- personal attack (in oratory)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | laesiō | laesiōnēs |
| genitive | laesiōnis | laesiōnum |
| dative | laesiōnī | laesiōnibus |
| accusative | laesiōnem | laesiōnēs |
| ablative | laesiōne | laesiōnibus |
| vocative | laesiō | laesiōnēs |
laesĭo, ōnis, f. laedo,
I. a hurting, injuring.
I. Lit. (only in late Lat.):
si quod, absente socio, ad laesionem fecit, Dig. 10, 3, 28: quae non ad publicam laesionem respiciunt, ib. 2, 14, 7, § 14: irritat laesio dolorem, Lact. Ira D. 17 med.: regis, Vulg. 1 Esdr. 4, 14: nulla laesio est in eo quia credidit Deo, id. Dan. 6, 23.—* II. Rhet. t. t., a personal attack by an orator on his opponent:
purgatio, conciliatio, laesio, optatio atque exsecratio, Cic. de Or. 3, 53, 205.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
laesiō ōnis, f
laedo, a hurting, injuring, personal attack .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin laesiō From laedō + -tiō.
Elsewhere
- Catalanlesió
- Englishlesion
- Frenchlésion
- GermanLäsion
- Italianlesione
- Portugueselesão
- Romanianleziune
- Spanishlesión
- Neapolitanlesone
- Old Spanishlisión
Old Galician-Portuguese
- Portuguesealeijão
- Galicianaleixón