LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

lacrimō

lacrimō (present infinitive lacrimāre, perfect active lacrimāvī, supine lacrimātum)
Classical[ˈɫa.krɪ.moː]Ecclesiastical[ˈlaː.kri.mo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to weep

Latīnē defined in Latin in our graded readers

lacrimās effundō, fleō tacitē.
lacrimō -āre — in Mille Verba, Fūnus et Memoria

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Lacrimare · Plorare · Flere · Lamentari · Ejulare · Deflere · Deplorare

1. Lacrimare (from δάκρυ) denotes the physical consequence of a certain emotion of the mind, whether joyful or sorrowful, like δακρύειν, to shed tears; whereas plorare (from pluere) denotes a passionate expression of grief, like θρηνεῖν, to wail and cry. Between the two stands flere (φλέω) in opp. to ridere, partaking of the passionless feeling denoted by lacrimare, and of the feeling of grief denoted by plorare, like κλαίειν, to weep. Sen. Ep. 63. Nec sicci sint oculi amisso amico, nec fluant; lacrimandum est, non plorandum. 2. Lamentari and ejulare denote a higher degree of ploratus; but lamentatio (from κλαῦμα?) is, like κωκύειν, a longer continued wailing; ejulare (from εἶα) a wailing interrupted by cries and sobs, like ὀλολύζειν. 3. Plorare and flere are intransitive verbs, as to weep; deplorare and deflere transitive, as to deplore.

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.lacrimōlacrimābamlacrimābōlacrimāvīlacrimāveramlacrimāverō
lacrimārō
2nd sg.lacrimāslacrimābāslacrimābislacrimāvistī
lacrimāstī
lacrimāverās
lacrimārās
lacrimāveris
3rd sg.lacrimatlacrimābatlacrimābitlacrimāvitlacrimāverat
lacrimārat
lacrimāverit
lacrimārit
1st pl.lacrimāmuslacrimābāmuslacrimābimuslacrimāvimuslacrimāverāmuslacrimāverimus
lacrimārimus
2nd pl.lacrimātislacrimābātislacrimābitislacrimāvistis
lacrimāstis
lacrimāverātis
lacrimārātis
lacrimāveritis
lacrimāritis
3rd pl.lacrimantlacrimābantlacrimābuntlacrimāvērunt
lacrimāvēre, lacrimārunt
lacrimāverant
lacrimārant
lacrimāverint
lacrimārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.lacrimemlacrimāremlacrimāverim
lacrimārim
lacrimāvissem
lacrimāssem
2nd sg.lacrimēslacrimārēslacrimāverīslacrimāvissēs
lacrimāssēs
3rd sg.lacrimetlacrimāretlacrimāverit
lacrimārit
lacrimāvisset
lacrimāsset
1st pl.lacrimēmuslacrimārēmuslacrimāverīmus
lacrimārīmus
lacrimāvissēmus
lacrimāssēmus
2nd pl.lacrimētislacrimārētislacrimāverītis
lacrimārītis
lacrimāvissētis
lacrimāssētis
3rd pl.lacrimentlacrimārentlacrimāverint
lacrimārint
lacrimāvissent
lacrimāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.lacrimorlacrimābarlacrimābor
2nd sg.lacrimāris
lacrimāre
lacrimābāris
lacrimābāre
lacrimāberis
lacrimābere
3rd sg.lacrimāturlacrimābāturlacrimābitur
1st pl.lacrimāmurlacrimābāmurlacrimābimur
2nd pl.lacrimāminīlacrimābāminīlacrimābiminī
3rd pl.lacrimanturlacrimābanturlacrimābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.lacrimerlacrimārer
2nd sg.lacrimēris
lacrimēre
lacrimārēris
lacrimārēre
3rd sg.lacrimēturlacrimārētur
1st pl.lacrimēmurlacrimārēmur
2nd pl.lacrimēminīlacrimārēminī
3rd pl.lacrimenturlacrimārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.lacrimālacrimāre
pres. 2nd pl.lacrimātelacrimāminī
fut. 2nd sg.lacrimātōlacrimātor
fut. 3rd sg.lacrimātōlacrimātor
fut. 2nd pl.lacrimātōte—
fut. 3rd pl.lacrimantōlacrimantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivelacrimārelacrimārī
perfect infinitivelacrimāvisse
lacrimāsse
lacrimātum esse
future infinitivelacrimātūrum esselacrimātum īrī
present participlelacrimāns
lacrimante, lacrimantem, lacrimantēs, lacrimantī, lacrimantia, lacrimantibus, lacrimantis, lacrimantīs, lacrimantium
—
perfect participle—lacrimātus
lacrimāta, lacrimātā, lacrimātae, lacrimātam, lacrimātārum, lacrimātās, lacrimātī, lacrimātōrum, lacrimātōs
future participlelacrimātūrus
lacrimātūra, lacrimātūrā, lacrimātūrae, lacrimātūram, lacrimātūrārum, lacrimātūrās, lacrimātūre, lacrimātūrī, lacrimātūrīs, lacrimātūrō, lacrimātūrōrum, lacrimātūrōs, lacrimātūrum
lacrimandus
lacrimanda, lacrimandā, lacrimandae, lacrimandam, lacrimandārum, lacrimandās, lacrimande, lacrimandīs, lacrimandōrum, lacrimandōs
gerundlacrimandī, lacrimandō, lacrimandumsupinelacrimātum, lacrimātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

gaudio lacrimare
to weep for joy.
vix me contineo quin lacrimem
to be hardly able to restrain one's tears.
vix mihi tempero quin lacrimem
to be hardly able to restrain one's tears.

lā^crĭmo (arch. lacrŭmo; not lacrў-), āvi, ātum, 1, v. n., and lacrĭmor, ātus, 1, v. dep. lacrima,
I. to shed tears, to weep (syn.: fleo, ploro; class.).
I. Lit.
(a). Form lacrimo: ne lacruma, patrue, Plaut. Poen. 5, 4, 19: nequeo quin lacrumem, Ter. Hec. 3, 3, 25: te lacrimasse moleste ferebam, Cic. Att. 15, 27, 2; id. Tusc. 1, 39, 93: lacrumo gaudio, Ter. Ad. 3, 3, 55: quid tu igitur lacrumas? id. Hec. 3, 2, 20: lacrumo, quae posthac futura'st vita, id. ib. 3, 3, 45: ecquis fuit quin lacrimaret? Cic. Verr. 2, 5, 46, § 121: quia oculi sunt tibi lacrumantes, eo rogavi, Plaut. As. 3, 3, 30: flentes, lacrumantes, Enn. ap. Diom. p. 442 P. (Ann. v. 107 Vahl.); cf. id. ap. Prisc. p. 824 P. (Ann. v. 175 id.): oculis lacrimantibus, Cic. Sest. 69, 144: multa super nata lacrimans, Verg. A. 7, 358.—Impers. pass.: lacrimandum est, Sen. Ep. 63, 1.—
(b). Form lacrimor (postclass.), Hyg. Fab. 126; Tert. Poen. 9; Cael. Aur. Acut. 1, 3, 35; 2, 10, 71; Vulg. Tob. 7, 19 al.—
B. Act., to beweep, bewail, lament a thing (very rare): num id lacrumat virgo? Ter. Eun. 5, 1, 13; cf.: lacrimo quae posthac futura est vita, quom, id. Hec. 3, 3, 45: Argos exsequiis lacrimandus eat, Stat. Th. 9, 99 (but illacrimarit is the true reading, Nep. Alc. 6, 4); cf. also the foll. no.—
II. Transf., to weep, drop, distil, of plants which exude a gum (poet. and post-Aug.): lacrimantes calami, Plin. 17, 14, 24, § 107: lacrimat sua gaudia palmes, Ven. Carm. 3, 9, 18: lacrimatas cortice myrrhas, dropped, distilled, Ov. F. 1, 339.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin lacrimō From lacrima (“a tear”) + -ō.

Descendants
  • Englishlachrymate
  • Italianlacrimare
  • Italianlagrimare
  • Portugueselagrimar
  • Portugueselacrimar
  • Romanianlăcrima, lăcrimare
  • Spanishlagrimar
  • Spanishlacrimar
  • Aromanianlãcãrmedz, lãcãrmari
  • Friulianlagrimâ

In English words that came into English from lacrimō

  • lacrimationlacrimātiō

Quick answers

What does lacrimō mean in Latin?
lacrimō, a verb, means “to weep”.
What are the principal parts of lacrimō?
lacrimō, lacrimāre, lacrimāvī, lacrimātum (first conjugation).
How do you pronounce lacrimō?
In classical Latin, [ˈɫa.krɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈlaː.kri.mo].