noun · femininethird declension
lacerātiō
lacerātiō f (genitive lacerātiōnis)
Classical[ɫa.kɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[la.t͡ʃeˈrat.t͡si.o]
Meaning
- a rending, tearing, lacerating
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | lacerātiō | lacerātiōnēs |
| genitive | lacerātiōnis | lacerātiōnum |
| dative | lacerātiōnī | lacerātiōnibus |
| accusative | lacerātiōnem | lacerātiōnēs |
| ablative | lacerātiōne | lacerātiōnibus |
| vocative | lacerātiō | lacerātiōnēs |
lăcĕrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a tearing, rending, mangling, lacerating, laceration (rare but class.):
corporis, Cic. Pis. 18, 42: corporum, Liv. 7. 4.—Concr.: omnia loca crinium laceratione complere, the tearings of her hair, Vulg. Esth. 14, 2.—Plur.: muliebres lacerationes genarum, Cic. Tusc. 3, 26, 62.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
lacerātiō ōnis, f
lacero, a tearing, rending, mangling, laceration, mutilation : corporum, L.— Plur: genarum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin lacerātiō From lacerō (“lacerate, tear”) + -tiō.
Descendants
- Catalanlaceració
- Englishlaceration
- Frenchlacération
- Italianlacerazione
- Occitanlaceracion
- Portugueselaceração
- Spanishlaceración
- Galicianlaceración
In English words that came into English from lacerātiō
- lacerationlacerātiō