LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

lacerātiō

lacerātiō f (genitive lacerātiōnis)
Classical[ɫa.kɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[la.t͡ʃeˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. a rending, tearing, lacerating

Declension

declension
formsingularplural
nominativelacerātiōlacerātiōnēs
genitivelacerātiōnislacerātiōnum
dativelacerātiōnīlacerātiōnibus
accusativelacerātiōnemlacerātiōnēs
ablativelacerātiōnelacerātiōnibus
vocativelacerātiōlacerātiōnēs

lăcĕrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a tearing, rending, mangling, lacerating, laceration (rare but class.): corporis, Cic. Pis. 18, 42: corporum, Liv. 7. 4.—Concr.: omnia loca crinium laceratione complere, the tearings of her hair, Vulg. Esth. 14, 2.—Plur.: muliebres lacerationes genarum, Cic. Tusc. 3, 26, 62.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin lacerātiō From lacerō (“lacerate, tear”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanlaceració
  • Englishlaceration
  • Frenchlacération
  • Italianlacerazione
  • Occitanlaceracion
  • Portugueselaceração
  • Spanishlaceración
  • Galicianlaceración

In English words that came into English from lacerātiō

  • lacerationlacerātiō

Quick answers

What does lacerātiō mean in Latin?
lacerātiō, a noun, means “a rending, tearing, lacerating”.
What is the genitive of lacerātiō?
The genitive singular is lacerātiōnis. lacerātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce lacerātiō?
In classical Latin, [ɫa.kɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [la.t͡ʃeˈrat.t͡si.o].