LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

lacerābilis

lacerābilis (neuter lacerābile)
Classical[ɫa.kɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[la.t͡ʃeˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationeasily torn or lacerated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelacerābilislacerābilislacerābile
genitivelacerābilislacerābilislacerābilis
dativelacerābilīlacerābilīlacerābilī
accusativelacerābilemlacerābilemlacerābile
ablativelacerābilīlacerābilīlacerābilī
vocativelacerābilislacerābilislacerābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelacerābilēslacerābilēslacerābilia
genitivelacerābiliumlacerābiliumlacerābilium
dativelacerābilibuslacerābilibuslacerābilibus
accusativelacerābilīs
lacerābilēs
lacerābilīs
lacerābilēs
lacerābilia
ablativelacerābilibuslacerābilibuslacerābilibus
vocativelacerābilēslacerābilēslacerābilia

lăcĕrābĭlis, e, adj. lacero,
I. that can be easily lacerated or torn to pieces: corpus, Aus. Idyll. 15, 17.

Origins

From lacerō (“lacerate, tear”).

Quick answers

What does lacerābilis mean in Latin?
lacerābilis, a adjective, means “easily torn or lacerated”.
How do you pronounce lacerābilis?
In classical Latin, [ɫa.kɛˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [la.t͡ʃeˈraː.bi.lis].