adjectivethird-declension two-termination adjective
lacerābilis
lacerābilis (neuter lacerābile)
Classical[ɫa.kɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[la.t͡ʃeˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationeasily torn or lacerated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lacerābilis | lacerābilis | lacerābile |
| genitive | lacerābilis | lacerābilis | lacerābilis |
| dative | lacerābilī | lacerābilī | lacerābilī |
| accusative | lacerābilem | lacerābilem | lacerābile |
| ablative | lacerābilī | lacerābilī | lacerābilī |
| vocative | lacerābilis | lacerābilis | lacerābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lacerābilēs | lacerābilēs | lacerābilia |
| genitive | lacerābilium | lacerābilium | lacerābilium |
| dative | lacerābilibus | lacerābilibus | lacerābilibus |
| accusative | lacerābilīs lacerābilēs | lacerābilīs lacerābilēs | lacerābilia |
| ablative | lacerābilibus | lacerābilibus | lacerābilibus |
| vocative | lacerābilēs | lacerābilēs | lacerābilia |
lăcĕrābĭlis, e, adj. lacero,
I. that can be easily lacerated or torn to pieces:
corpus, Aus. Idyll. 15, 17.Origins
From lacerō (“lacerate, tear”).