adjectivethird-declension two-termination adjective
lābilis
lābilis (neuter lābile)
Classical[ˈɫaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈlaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationslipping
- two terminationslippery
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lābilis | lābilis | lābile |
| genitive | lābilis | lābilis | lābilis |
| dative | lābilī | lābilī | lābilī |
| accusative | lābilem | lābilem | lābile |
| ablative | lābilī | lābilī | lābilī |
| vocative | lābilis | lābilis | lābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lābilēs | lābilēs | lābilia |
| genitive | lābilium | lābilium | lābilium |
| dative | lābilibus | lābilibus | lābilibus |
| accusative | lābilīs lābilēs | lābilīs lābilēs | lābilia |
| ablative | lābilibus | lābilibus | lābilibus |
| vocative | lābilēs | lābilēs | lābilia |
lābĭlis, e, adj. 1. labor, (post-class. for caducus, infirmus, debilis).
I. Slipping, gliding, prone to slip or slide.
A. Lit.:
humus rivis operta sanguineis, gressus labiles evertebat, Amm. 31, 13, 6; Arnob. 2, 59.—B. Trop., fleeting, gliding, prone, transient, perishable:
in vitia labiles animae, Arnob. 2, 45: dulcedo, id. 7, 4 init.— II. Causing to slip, slippery:
limus, Amm. 27, 10, 11: humus, id. 15, 10, 5.—Hence. lābĭlĭter, adv., waveringly, Aug. Gen. ad Litt. 8. 3.Origins
Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin lābilis From lābor (“to slip, slide”) + -ilis.
Descendants
- Catalanlàbil
- Englishlabile
- Frenchlabilefrom Middle French labile
- Romanianlabilfrom Middle French labile
- Germanlabil
- Italianlabile
- Spanishlábil
- Danishlabil
- Swedishlabilfrom Middle French labile
- Afrikaanslabielfrom Middle French labile