LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

iūdicium

iūdicium n (genitive iūdiciī or iūdicī)
Classical[juːˈdɪ.ki.ũː]Ecclesiastical[juˈdiː.t͡ʃi.um]
№ 749 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. judgment, decision
  2. opinion
    Hīs ego tamen diēbus, lūdīs scaenicīs, nē forte videar tibi nōn modo beātus sed līber omnīnō fuisse, dīrūpī mē paene in iūdiciō Gallī Canīnī, familiāris tuī.As for me, these past days, during the plays (in case you picture me as a free man, if not a happy one), I pretty well ruptured my lungs defending your friend Gallus Caninius.62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares
  3. trial
    vis illa fuit et, ut saepe iam dixi, ruina quaedam atque tempestas et quidvis potius quam iudicium aut disceptatio aut quaestio.Translation by Charles Duke Yonge It was all violence, and, as I have said before, a sort of earthquake or tempest,—it was anything rather than a court of justice, or a legal discussion, or a judicial investigation.66 BCE, Cicero, Pro Cluentio 35.96
  4. wish, desire

Latīnē defined in Latin in our graded readers

locus iūris; in iūdiciō reus, iūdex, testēs sunt.
iūdicium -ī n — in Mille Verba, Urbs et Aedificia
ubi dē culpā dēcernitur
trial, judgment
iūdicium -ī (n) — in De Bello Gallico I, ch. 3

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiūdiciumiūdicia
genitiveiūdiciī
iūdicī
iūdiciōrum
dativeiūdiciōiūdiciīs
accusativeiūdiciumiūdicia
ablativeiūdiciōiūdiciīs
vocativeiūdiciumiūdicia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iudicia nulla
lawlessness; anarchy.
iudicium facere
to criticise.
iudicium acuere
to cultivate one's powers of criticism.
suo iudicio uti
to act in accordance with one's convictions.
iudicio praeesse
to be president of a court.
ratio iudiciorum
judicial organisation.
iudicium rescindere
to rescind a decision.
iudicia administrare
to have charge of the administration of justice.
9 more phrases
sensum, iudicium habere
to be a man of taste.
causā or iudicio vincere
to win a case.
ratione; animi quodam iudicio
on principle.
in ius, in iudicium vocare aliquem
to summon some one before the court.
in iudicium venire, in iudicio adesse
to appear in court.
omnia temere agere, nullo iudicio uti
to have no principles.
civitati leges, iudicia, iura describere
to give the state a constitution.
iudicium subtile, elegans, exquisitum, intellegens
good taste; delicate perception.
iudicium exercere (vid. sect. V. 7, note The first...)
to administer justice; to judge (used of criminal cases before the praetor).

jūdĭcĭum, ii, n. judex,
I. a judgment, i. e. a judicial investigation, trial; a judicial sentence (class.).
I. Lit.: omnia judicia aut distrahendarum controversiarum aut puniendorum maleficiorum causā reperta sunt, Cic. Caecin. 2: dignitatis meae, concerning, id. Brut. 1, 1: praetor judicium prius de probro, quam de re fieri maluit, id. Quint. 2: de alicujus meritis judicia facere, id. Or. 41, 140: de mea fide, id. Fam. 11, 29, 2: de se, Caes. B. G. 1, 41, 2: inter sicarios, for assassination, Cic. Rosc. Am. 5, 11: adducere causam aliquam in judicium, id. Opt. Gen. Or. 7, 18: judicio aliquid defendere, id. Quint. 20, 62: agere, to settle a dispute, Plin. 9, 35, 58, § 120: ferre, to give his vote; of a judge (different from sententiam ferre, to pass sentence), Cic. Tog. Cand. p. 525 Orell.: exercere, id. Q. Fr. 2, 16, 3: vocare aliquem in judicium, to summon before court, id. Balb. 28, 64: judicio quempiam arcessere, to sue, id. Fl. 6, 14: sistere in judicium, to set before the court, Dig. 2, 5, 4: dare, to allow, grant a trial, of the prætor who proposes the judges: in Lurconis libertum judicium ex edicto dedit, Cic. Fl. 35, 88: judicium accipere, suscipere, to undertake a legal trial, id. Quint. 20, 62; Dig. 5, 3, 7: pati, to submit to, Cic. Quint. 20, 63: damnatus inani judicio Marius, Juv. 1, 48. —
II. Transf.
A. A court of justice: at ille in judicium venit, Nep. Ep. 8: judicium clauserat militibus armatis, Quint. 4, 2, 25. —
B. Beyond the legal sphere, a judgment, decision, opinion with regard to any thing: meum semper judicium fuit, omnia nostros invenisse per se sapientius quam, etc., Cic. Tusc. 1, 1, 1: decima legio per tribunos militum ei gratias egit, quod de se optimum judicium fecisset, Caes. B. G. 1, 41: judicium facere, quanti quisque sibi faciendus esset, to judge, decide, Cic. Fam. 13, 29, 1: meo judicio, in my judgment, according to my opinion, id. Brut. 8, 32; Quint. 9, 3, 59: ex alicujus judicio, Cic. Rosc. Am. 37, 108: de quo homine vos tanta et tam praeclara judicia fecistis, i. e. by conferring honors on him, id. de Imp. Pomp. 15, 43.—
C. The power of judging, judgment, discernment: studio optimo, judicio minus firmo praeditus, Cic. Or. 7, 24; id. Fam. 9, 6, 4: intellegens, id. Opt. Gen. Or. 4, 11: subtile, Hor. Ep. 2, 1, 242: si quid mei judicii est, if I can judge of it, Cic. Fin. 2, 12, 36: videor id judicio facere, i. e. with discretion, good judgment, id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 18; so Caes. B. G. 5, 27; Cic. Div. 2, 13, 30 dub.: adhibere, Tac. H. 1, 83: acri judicio perpendere aliquid, Lucr. 2, 1042.—
D. Judicial harangues, speeches in court: illa mala judicia, Quint. 10, 1, 70.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin iūdicium From iūdicō (“to judge, decide”) + -ium (nominal suffix). Compare iūdex (“a judge”).

Descendants
  • Catalanjuí
  • Catalanjudici
  • Italianiudicio
  • Italiangiudicio
  • Italiangiudizio
  • Spanishjuiciofrom Old Spanish judizio
  • Portuguesejuízo
  • Romanianjudeț
  • Sardiniangiudísciu
  • Spanishjudicio

In English words that came into English from iūdicium

  • prejudicepraeiūdicium
  • judicialiūdiciālis
  • judiciaryiudiciarius

Quick answers

What does iūdicium mean in Latin?
iūdicium, a noun, means “judgment, decision; opinion; trial”.
What is the genitive of iūdicium?
The genitive singular is iūdiciī. iūdicium is neuter, second declension.
How do you pronounce iūdicium?
In classical Latin, [juːˈdɪ.ki.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [juˈdiː.t͡ʃi.um].
Which English words come from iūdicium?
English words that go back to Latin iūdicium include prejudice, judicial and judiciary.