adjectivefirst/second-declension adjective
iūdiciārius
iūdiciārius (feminine iūdiciāria, neuter iūdiciārium)
Classical[juː.dɪ.kiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ju.di.t͡ʃiˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectivejudicial, judiciary
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iūdiciārius | iūdiciāria | iūdiciārium |
| genitive | iūdiciāriī | iūdiciāriae | iūdiciāriī |
| dative | iūdiciāriō | iūdiciāriae | iūdiciāriō |
| accusative | iūdiciārium | iūdiciāriam | iūdiciārium |
| ablative | iūdiciāriō | iūdiciāriā | iūdiciāriō |
| vocative | iūdiciārie | iūdiciāria | iūdiciārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iūdiciāriī | iūdiciāriae | iūdiciāria |
| genitive | iūdiciāriōrum | iūdiciāriārum | iūdiciāriōrum |
| dative | iūdiciāriīs | iūdiciāriīs | iūdiciāriīs |
| accusative | iūdiciāriōs | iūdiciāriās | iūdiciāria |
| ablative | iūdiciāriīs | iūdiciāriīs | iūdiciāriīs |
| vocative | iūdiciāriī | iūdiciāriae | iūdiciāria |
jūdĭcĭārĭus, a, um, adj. id.,
I. of or belonging to the courts, judiciary (class.):
lex, Cic. Pis. 39, 94: quaestus, id. Clu. 26, 72: controversia, Cic. Verr. 2, 1, 2, § 5: leges, Suet. Aug. 56: Lex Julia judiciaria, Gai. Inst. 4, 104.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
iūdiciārius adj.
iudicium, of the courts, judiciary: lex: quaestus: controversia.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin iūdiciārius From iūdicium (“judgement”) + -ārius (“-ary”, “pertaining to”).
Descendants
- Catalanjudiciari
- Englishjudiciary
- Frenchjudiciaire
- Italiangiudiziario
- Portuguesejudiciário
- Romanianjudiciar
- Spanishjudiciario
- Sicilianjudizziaru
In English words that came into English from iūdiciārius
- judiciaryiūdiciārius