adverb
iūdiciāliter
iūdiciāliter (comparative iūdiciālius, superlative iūdiciālissimē)
Classical[juː.dɪ.kiˈaː.lɪ.tɛr]Ecclesiastical[ju.di.t͡ʃiˈaː.li.ter]
Meaning
- judicially
Origins
Post-Classical; from iūdiciālis (“judicial”) + -ter (“adverbial suffix”).