LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

itineror

itineror (present infinitive itinerārī, perfect active itinerātus sum)
Classical[ɪˈtɪ.nɛ.rɔr]Ecclesiastical[iˈtiː.ne.ror]

Meaning

  1. Late Latindeponentto travel, to fare

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.itineroritinerābaritinerābor———
2nd sg.itinerāris
itinerāre
itinerābāris
itinerābāre
itinerāberis
itinerābere
———
3rd sg.itinerāturitinerābāturitinerābitur———
1st pl.itinerāmuritinerābāmuritinerābimur———
2nd pl.itinerāminīitinerābāminīitinerābiminī———
3rd pl.itineranturitinerābanturitinerābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.itinereritinerārer——
2nd sg.itinerēris
itinerēre
itinerārēris
itinerārēre
——
3rd sg.itinerēturitinerārētur——
1st pl.itinerēmuritinerārēmur——
2nd pl.itinerēminīitinerārēminī——
3rd pl.itinerenturitinerārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.itinerāre—
pres. 2nd pl.itinerāminī—
fut. 2nd sg.itinerātor—
fut. 3rd sg.itinerātor—
fut. 3rd pl.itinerantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveitinerārī—
perfect infinitiveitinerātum esse—
future infinitiveitinerātūrum esse—
present participleitinerāns
itinerante, itinerantem, itinerantēs, itinerantī, itinerantia, itinerantibus, itinerantis, itinerantīs, itinerantium
—
perfect participleitinerātus—
future participleitinerātūrusitinerandus
gerunditinerandī, itinerandō, itinerandumsupineitinerātum, itinerātū

ĭtĭnĕror, āri, 1, v. n. iter, = ὁδοιπορέω,
I. to travel, Gloss. Lab.—Hence, part. as subst.: ĭtĭnĕrans, antis, a traveller (late Lat.), Ambros. in Psa. 1, § 25: Salv. de Gub. Dei, 1, p. 33.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin itineror From iter, itiner- + -ō.

Descendants
  • Englishitinerate
  • Spanishitinerar

Quick answers

What does itineror mean in Latin?
itineror, a verb, means “to travel, to fare”.
What are the principal parts of itineror?
itineror, itinerārī, itinerātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce itineror?
In classical Latin, [ɪˈtɪ.nɛ.rɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈtiː.ne.ror].