LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

iterō

iterō (present infinitive iterāre, perfect active iterāvī, supine iterātum)
Classical[ˈɪ.tɛ.roː]Ecclesiastical[ˈiː.te.ro]

Meaning

  1. to do a second time, repeat, renew

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.iterōiterābamiterābōiterāvīiterāveramiterāverō
iterārō
2nd sg.iterāsiterābāsiterābisiterāvistī
iterāstī
iterāverās
iterārās
iterāveris
3rd sg.iteratiterābatiterābititerāvititerāverat
iterārat
iterāverit
iterārit
1st pl.iterāmusiterābāmusiterābimusiterāvimusiterāverāmusiterāverimus
iterārimus
2nd pl.iterātisiterābātisiterābitisiterāvistis
iterāstis
iterāverātis
iterārātis
iterāveritis
iterāritis
3rd pl.iterantiterābantiterābuntiterāvērunt
iterāvēre, iterārunt
iterāverant
iterārant
iterāverint
iterārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.iteremiterāremiterāverim
iterārim
iterāvissem
iterāssem
2nd sg.iterēsiterārēsiterāverīsiterāvissēs
iterāssēs
3rd sg.iteretiterāretiterāverit
iterārit
iterāvisset
iterāsset
1st pl.iterēmusiterārēmusiterāverīmus
iterārīmus
iterāvissēmus
iterāssēmus
2nd pl.iterētisiterārētisiterāverītis
iterārītis
iterāvissētis
iterāssētis
3rd pl.iterentiterārentiterāverint
iterārint
iterāvissent
iterāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.iteroriterābariterābor
2nd sg.iterāris
iterāre
iterābāris
iterābāre
iterāberis
iterābere
3rd sg.iterāturiterābāturiterābitur
1st pl.iterāmuriterābāmuriterābimur
2nd pl.iterāminīiterābāminīiterābiminī
3rd pl.iteranturiterābanturiterābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.itereriterārer
2nd sg.iterēris
iterēre
iterārēris
iterārēre
3rd sg.iterēturiterārētur
1st pl.iterēmuriterārēmur
2nd pl.iterēminīiterārēminī
3rd pl.iterenturiterārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.iterāiterāre
pres. 2nd pl.iterāteiterāminī
fut. 2nd sg.iterātōiterātor
fut. 3rd sg.iterātōiterātor
fut. 2nd pl.iterātōte—
fut. 3rd pl.iterantōiterantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveiterāreiterārī
perfect infinitiveiterāvisse
iterāsse
iterātum esse
future infinitiveiterātūrum esseiterātum īrī
present participleiterāns—
perfect participle—iterātus
iterāta, iterātā, iterātae, iterātam, iterātārum, iterātās, iterātī, iterātōrum, iterātōs
future participleiterātūrus
iterātūra, iterātūrā, iterātūrae, iterātūram, iterātūrārum, iterātūrās, iterātūre, iterātūrī, iterātūrīs, iterātūrō, iterātūrōrum, iterātūrōs, iterātūrum
iterandus
iteranda, iterandā, iterandae, iterandam, iterandārum, iterandās, iterande, iterandīs, iterandōrum, iterandōs
gerunditerandī, iterandō, iterandumsupineiterātum, iterātū

ĭtĕro, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to do a thing a second time, to repeat (syn.: duplico, repeto).
I. In gen.: quae audistis, si eadem hic iterem, Plaut. Poen. 4, 2, 99. — Also pleonastically: bis iterare, Plaut. Ps. 1, 3, 154; and: iterum iterare, id. Rud. 4, 8, 1: itera dum eadem ista mihi, non enim satis intellego, Cic. Att. 14, 14, 1: cum duplicantur iteranturque verba, id. Or. 39, 135; id. Part. Or. 6, 21: ne jam dicta iteremus, Col. 8, 8, 3: saepe iterando eadem, perculit tandem, Liv. 1, 45, 2: clamor segnius saepe iteratus, id. 4, 37, 9; Suet. Aug. 86: pugnam, to renew, Liv. 6, 32: praelium, Just. 29, 4, 1; cf. of games, etc.: quibusdam iteratus, Suet. Ner. 23: ubi Phoebus iteraverit ortus, has risen a second time, Ov. F. 6, 199: quotiensque puer Eheu dixerat, haec resonis iterabat vocibus Eheu, id. M. 3, 496: cursus relictos, Hor. C. 1, 34, 4: aequor, to embark again upon, id. ib. 1, 7, 32: vitam morte, to be restored to life by way of death, Plin. 7, 55, 56, § 190: legationem, to renew, send a second time, Just. 18, 1, 1: multiplicem tenues iterant thoraca catenae, double it, make it thicker, Stat. Th. 12, 775: calceamentum, to wear twice, Lampr. Heliog. 32: mulierem, id. ib. 24: muricibus Tyriis iteratae vellera lanae, dipped or dyed twice, or repeatedly, Hor. Epod. 12, 21: tumulum, to reconstruct, Tac. A. 2, 7: iterata vulnera, repeated, Stat. S. 1, 2, 84.—
II. In partic.
A. In agriculture, to plough a second time: agrum, Cic. de Or. 2, 30 fin.; cf.: siccitatibus censeo, quod jam proscissum est, iterare, Col. 2, 4, 4: locus diligenter fossione iterandus, id. 11, 3, 12: sarrituram, Plin. 18, 27, 67, § 254; id. 18, 29, 71, § 295; 19, 4, 20, § 60.—
B. To repeat, rehearse, relate: haec ubi Telebois ordine iterarunt, Plaut. Am. 1, 1, 56: dum mea facta itero, id. Cas. 5, 2, 5: scribere bellum et quae in eo gesta sunt iterare, Sempron. Asell. ap. Gell. 5, 18: cantare rivos atque truncis Lapsa cavis iterare mella, to celebrate, Hor. C. 2, 19, 11: sic iterat voces, id. Ep. 1, 18, 12.— Hence,
1. ĭtĕrātus, i, m., a soldier who had been discharged (honestā missione dimissus) and was again recalled to service, Inscr. Orell. 3463. —
2. ĭtĕrātō, adv., again, once more (post-class.): vinci, Just. 5, 4, 2: quaerentibus de persona regis, id. 11, 7, 11: navali proelio iterato congredi, id. 15, 2, 6 al.: si postea eum iterato reum non fecerit, Dig. 48, 16, 17; Tert. adv. Jud. 13.
ĭtĕrō, adv., v. iterum
I. init.

Origins

From iterum (“again”), akin to is (“he, that”).

Descendants
  • Catalaniterar
  • Englishiterate
  • Frenchitérer
  • Italianiterare
  • Portugueseiterar
  • Romanianitera
  • Spanishiterar
  • Spanishedrar

Quick answers

What does iterō mean in Latin?
iterō, a verb, means “to do a second time, repeat, renew”.
What are the principal parts of iterō?
iterō, iterāre, iterāvī, iterātum (first conjugation).
How do you pronounce iterō?
In classical Latin, [ˈɪ.tɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiː.te.ro].