adjectivefirst/second-declension adjective
italicus
italicus (feminine italica, neuter italicum)
Classical[ɪˈta.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[iˈtaː.li.kus]
Meaning
- adjectiveItalic, Italian
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | italicus | italica | italicum |
| genitive | italicī | italicae | italicī |
| dative | italicō | italicae | italicō |
| accusative | italicum | italicam | italicum |
| ablative | italicō | italicā | italicō |
| vocative | italice | italica | italicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | italicī | italicae | italica |
| genitive | italicōrum | italicārum | italicōrum |
| dative | italicīs | italicīs | italicīs |
| accusative | italicōs | italicās | italica |
| ablative | italicīs | italicīs | italicīs |
| vocative | italicī | italicae | italica |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Ītalicus (C., S., Cs., L., Ta.) or Ītalis, idis, f (V., O.), or Ītalus (H.) or Italus (H., V.), adj.,
of Italy, Italian.
Origins
- Oscan 𐌅𐌝𐌕𐌄𐌋𐌉𐌞(víteliú)bor.?
- Latinitalicus
Ancient Greek Ῑ̓ταλίᾱ (Ītalíā)der. Latin Ī̆talia Latin -icus Latin italicus From Ī̆talia + -icus.