LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

irratiōnālis

irratiōnālis (neuter irratiōnāle)
Classical[ɪr.ra.ti.oːˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[ir.rat.t͡si.oˈnaː.lis]

Meaning

  1. two terminationirrational

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeirratiōnālisirratiōnālisirratiōnāle
genitiveirratiōnālisirratiōnālisirratiōnālis
dativeirratiōnālīirratiōnālīirratiōnālī
accusativeirratiōnālemirratiōnālemirratiōnāle
ablativeirratiōnālīirratiōnālīirratiōnālī
vocativeirratiōnālisirratiōnālisirratiōnāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeirratiōnālēsirratiōnālēsirratiōnālia
genitiveirratiōnāliumirratiōnāliumirratiōnālium
dativeirratiōnālibusirratiōnālibusirratiōnālibus
accusativeirratiōnālīs
irratiōnālēs
irratiōnālīs
irratiōnālēs
irratiōnālia
ablativeirratiōnālibusirratiōnālibusirratiōnālibus
vocativeirratiōnālēsirratiōnālēsirratiōnālia

irrătĭōnālis (inr-), e, adj. 2. in-rationalis,
I. without reason, irrational (postAug.): animal, Quint. 7, 3, 3; 24; Sen. Ep. 113, 17; 118, 14; 124, 23: usus, mechanical exercises, Quint. 10, 7, 11: anima, Tert. Poen. 12.—Subst.: irrătĭōnālĭa, ĭum, n. plur., things or creatures without reason: de irrationalibus, Quint. 8, 6, 13.—Adv.: irră-tĭōnālĭter, irrationally, Tert. adv. Marc. 2, 6 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinirratiōnālis

Latin ratiōnālis Latin irratiōnālis From in- (“un-”) + ratiōnālis (“rational”).

Quick answers

What does irratiōnālis mean in Latin?
irratiōnālis, a adjective, means “irrational”.
How do you pronounce irratiōnālis?
In classical Latin, [ɪr.ra.ti.oːˈnaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ir.rat.t͡si.oˈnaː.lis].
Where does irratiōnālis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin irratiōnālis.