LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

invius

invius (feminine invia, neuter invium)
Classical[ˈɪn.wi.ʊs]Ecclesiastical[ˈiɱ.vi.us]

Meaning

  1. adjectiveimpassable, inaccessible, impenetrable
  2. adjectivetrackless, pathless, without a road or way through
    Postquam altōs ventum in montīs atque invia lustra, [...].After they came to the mountain heights and pathless forest lairs [of prey], ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.151

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinviusinviainvium
genitiveinviīinviaeinviī
dativeinviōinviaeinviō
accusativeinviuminviaminvium
ablativeinviōinviāinviō
vocativeinvieinviainvium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinviīinviaeinvia
genitiveinviōruminviāruminviōrum
dativeinviīsinviīsinviīs
accusativeinviōsinviāsinvia
ablativeinviīsinviīsinviīs
vocativeinviīinviaeinvia

invĭus, a, um, adj. 2. in-via,
I. without a road, impassable (syn.: inaccessus, devius; not in Cic. or Cæs.).
I. Lit.: lustra, Verg. A. 4, 151: longa via, id. ib. 3, 383: saltus, Liv. 9, 14: per invias atque ignotas rupes iter, id. 38, 2 fin.: saxa, Verg. A. 1, 537: maria Teucris, Verg. A. 9, 130: rupibus regio, Plin. 12, 14, 30, § 52: virtuti nulla est via, Ov. M. 14, 113.— Neutr.: nil virtuti invium, Tac. Agr. 27.— With inf.: Acheron invius renavigari, Sen. Herc. Fur. 715. — Subst.: invĭa, ōrum, n. plur., impassable places: per invia pleraque et errores, Liv. 21, 35: per vias inviaque, id. 23, 17: per vias, per invia, id. 38, 23: dumosa, Sil. 4, 305.—
II. Transf., inaccessible, impenetrable: regna, impenetrable, Verg. A. 6, 514: templa, Ov. M. 11, 414: tot bellis invia tecta, Sil. 14, 639: Sarmaticis lorica sagittis, Mart. 7, 2.

Origins

From in- + via + -us.

Quick answers

What does invius mean in Latin?
invius, a adjective, means “impassable, inaccessible, impenetrable; trackless, pathless, without a road or way through”.
How do you pronounce invius?
In classical Latin, [ˈɪn.wi.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiɱ.vi.us].