LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

invitātiō

invitātiō f (genitive invitātiōnis)

Meaning

  1. invitation
  2. incitement, challenge

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinvitātiōinvitātiōnēs
genitiveinvitātiōnisinvitātiōnum
dativeinvitātiōnīinvitātiōnibus
accusativeinvitātiōneminvitātiōnēs
ablativeinvitātiōneinvitātiōnibus
vocativeinvitātiōinvitātiōnēs

invītātĭo, ōnis, f. id.,
I. an invitation, incitement, challenge (class.): aderat et hospitum invitatio liberalis, Cic. Phil. 9, 3, 6: in Epirum invitatio quam suavis! id. Att. 9, 12, 1: quaedam ad dolendum, id. Tusc. 3, 34, 82: fit invitatio, ut, etc., Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66.—With gen.: largior vini, Gell. 15, 2, 4; cf. benigna, feast, revel, banquet, Liv. 40, 7.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tio Latin invitātiō From invito + -tio.

Descendants
  • Catalaninvitació
  • Englishinvitation
  • Italianinvitazione
  • Portugueseinvitação
  • Romanianinvitație
  • Spanishinvitación

Quick answers

What does invitātiō mean in Latin?
invitātiō, a noun, means “invitation; incitement, challenge”.
What is the genitive of invitātiō?
The genitive singular is invitātiōnis. invitātiō is feminine, third declension.