LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

invīsō

invīsō (present infinitive invīsere, perfect active invīsī, supine invīsum)
Classical[ɪnˈwiː.soː]Ecclesiastical[iɱˈviː.s̬o]

Meaning

  1. to visit
    Quālis ubi hībernam Lyciam Xanthīque fluenta dēserit ac Dēlum māternam invīsit Apollō, [...].Just like Apollo when he leaves Lycia in winter, and the flowing waters of Xanthus, and visits his mother’s [island,] Delos, ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.143-144
  2. to look after or watch over

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.invīsōinvīsēbaminvīsaminvīsīinvīseraminvīserō
2nd sg.invīsisinvīsēbāsinvīsēsinvīsistīinvīserāsinvīseris
3rd sg.invīsitinvīsēbatinvīsetinvīsitinvīseratinvīserit
1st pl.invīsimusinvīsēbāmusinvīsēmusinvīsimusinvīserāmusinvīserimus
2nd pl.invīsitisinvīsēbātisinvīsētisinvīsistisinvīserātisinvīseritis
3rd pl.invīsuntinvīsēbantinvīsentinvīsērunt
invīsēre
invīserantinvīserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.invīsaminvīsereminvīseriminvīsissem
2nd sg.invīsāsinvīserēsinvīserīsinvīsissēs
3rd sg.invīsatinvīseretinvīseritinvīsisset
1st pl.invīsāmusinvīserēmusinvīserīmusinvīsissēmus
2nd pl.invīsātisinvīserētisinvīserītisinvīsissētis
3rd pl.invīsantinvīserentinvīserintinvīsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.invīsorinvīsēbarinvīsar
2nd sg.invīseris
invīsere
invīsēbāris
invīsēbāre
invīsēris
invīsēre
3rd sg.invīsiturinvīsēbāturinvīsētur
1st pl.invīsimurinvīsēbāmurinvīsēmur
2nd pl.invīsiminīinvīsēbāminīinvīsēminī
3rd pl.invīsunturinvīsēbanturinvīsentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.invīsarinvīserer
2nd sg.invīsāris
invīsāre
invīserēris
invīserēre
3rd sg.invīsāturinvīserētur
1st pl.invīsāmurinvīserēmur
2nd pl.invīsāminīinvīserēminī
3rd pl.invīsanturinvīserentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.invīseinvīsere
pres. 2nd pl.invīsiteinvīsiminī
fut. 2nd sg.invīsitōinvīsitor
fut. 3rd sg.invīsitōinvīsitor
fut. 2nd pl.invīsitōte—
fut. 3rd pl.invīsuntōinvīsuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinvīsereinvīsī
perfect infinitiveinvīsisseinvīsum esse
future infinitiveinvīsūrum esseinvīsum īrī
present participleinvīsēns—
perfect participle—invīsus
future participleinvīsūrusinvīsendus
invīsundus, invīsenda, invīsendā, invīsendae, invīsendam, invīsendārum, invīsendās, invīsende, invīsendīs, invīsendōrum, invīsendōs
gerundinvīsendī, invīsendō, invīsendumsupineinvīsum, invīsū

in-vīso, si, sum, 3, v. a.
I. To look after, to go to see, to visit a person or place: ad meam majorem filiam inviso domum, Plaut. Stich. 1, 2, 9: ad fratrem modo ad captivos alios inviso meos, id. Capt. 2, 3, 85 Brix: huc intro ad me invisam domum, id. Merc. 3, 2, 12; id. Ps. 1, 2, 92: res rusticas, Cic. de Or. 1, 58, 249: quod Lentulum invisis, valde gratum, id. Att. 12, 30, 1: eum locum, id. Fin. 5, 2, 5; id. Att. 4, 6, 4; 4, 10, 2: ut jam invisas nos, id. Att. 1, 20: Delum maternam invisit Apollo, Verg. A. 4, 144: domos castas, Cat. 64, 385. —
II. To look into: speculum, App. Mag. p. 283, 22 al.

Quick answers

What does invīsō mean in Latin?
invīsō, a verb, means “to visit; to look after or watch over”.
What are the principal parts of invīsō?
invīsō, invīsere, invīsī, invīsum (third conjugation).
How do you pronounce invīsō?
In classical Latin, [ɪnˈwiː.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈviː.s̬o].