LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inversō

inversō (present infinitive inversāre, perfect active inversāvī, supine inversātum)

Meaning

  1. to invert

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inversōinversābaminversābōinversāvīinversāveraminversāverō
2nd sg.inversāsinversābāsinversābisinversāvistīinversāverāsinversāveris
3rd sg.inversatinversābatinversābitinversāvitinversāveratinversāverit
1st pl.inversāmusinversābāmusinversābimusinversāvimusinversāverāmusinversāverimus
2nd pl.inversātisinversābātisinversābitisinversāvistisinversāverātisinversāveritis
3rd pl.inversantinversābantinversābuntinversāvērunt
inversāvēre
inversāverantinversāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inverseminversāreminversāveriminversāvissem
2nd sg.inversēsinversārēsinversāverīsinversāvissēs
3rd sg.inversetinversāretinversāveritinversāvisset
1st pl.inversēmusinversārēmusinversāverīmusinversāvissēmus
2nd pl.inversētisinversārētisinversāverītisinversāvissētis
3rd pl.inversentinversārentinversāverintinversāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inversorinversābarinversābor
2nd sg.inversāris
inversāre
inversābāris
inversābāre
inversāberis
inversābere
3rd sg.inversāturinversābāturinversābitur
1st pl.inversāmurinversābāmurinversābimur
2nd pl.inversāminīinversābāminīinversābiminī
3rd pl.inversanturinversābanturinversābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inverserinversārer
2nd sg.inversēris
inversēre
inversārēris
inversārēre
3rd sg.inversēturinversārētur
1st pl.inversēmurinversārēmur
2nd pl.inversēminīinversārēminī
3rd pl.inversenturinversārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inversāinversāre
pres. 2nd pl.inversāteinversāminī
fut. 2nd sg.inversātōinversātor
fut. 3rd sg.inversātōinversātor
fut. 2nd pl.inversātōte—
fut. 3rd pl.inversantōinversantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinversāreinversārī
perfect infinitiveinversāvisseinversātum esse
future infinitiveinversātūrum esseinversātum īrī
present participleinversāns—
perfect participle—inversātus
future participleinversātūrusinversandus
gerundinversandī, inversandō, inversandumsupineinversātum, inversātū

Origins

From in- (“against / (intensifier)”) + versō, or alternatively, from invertō (“invert, turn upside down, upset”) + -tō (frequentative suffix).

Descendants
  • Frenchinverser

Quick answers

What does inversō mean in Latin?
inversō, a verb, means “to invert”.
What are the principal parts of inversō?
inversō, inversāre, inversāvī, inversātum (first conjugation).