noun · neutersecond declension
inventum
inventum n (genitive inventī)
Meaning
- neuterinvention (that which is invented)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inventum | inventa |
| genitive | inventī | inventōrum |
| dative | inventō | inventīs |
| accusative | inventum | inventa |
| ablative | inventō | inventīs |
| vocative | inventum | inventa |
inventum, i, n. invenio,
I. a device, contrivance, invention (class.): ut te omnes di cum istoc invento atque incepto perduint, Ter. Heaut. 4, 6, 7:
inventa Zenonis, Cic. Mur. 29, 61: inventum medicina meum est, Ov. M. 1, 521: artium, litterarum, etc., Quint. 3, 7, 8: optima inventa, id. 5, 12, 19.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inventum ī, n
P. n. of invenio, an acquisition: inventis abstinet, H.—A device, contrivance, invention: te omnes di cum istoc invento perduint, T.: inventa Zenonis: medicina meum est, O.