noun · masculinethird declension
inventor
inventor m (genitive inventōris, feminine inventrīx)
Classical[ɪnˈwɛn.tɔr]Ecclesiastical[iɱˈvɛn.tor]
Meaning
- masculinecontriver, author, discoverer, inventor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inventor | inventōrēs |
| genitive | inventōris | inventōrum |
| dative | inventōrī | inventōribus |
| accusative | inventōrem | inventōrēs |
| ablative | inventōre | inventōribus |
| vocative | inventor | inventōrēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- legum scriptor, conditor, inventor
- a legislator.
inventor, ōris, m. invenio,
I. one that finds out, a contriver, author, discoverer, inventor (class.):
o mearum voluptatum omnium Inventor, inceptor, perfector, Ter. Eun. 5, 9, 5: Aristaeus, qui olivae dicitur inventor, Cic. N. D. 3, 18, 45: veritatis, id. Fin. 1, 10, 32: disputationum, id. de Or. 1, 11, 47: omnium artium, Caes. B. G. 6, 16: scelerum, Verg. A. 2, 164 al.: inventor legis Volero, proposer, Liv. 2, 56: Stoicorum, founder, Cic. Ac. 2, 42, 131.— Absol.: artes inventoribus afferunt laudem, Quint. 3, 7, 18; 8, 6, 23 Zumpt N. cr.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inventor ōris, m
in+BA-, a contriver, author, discoverer, inventor: voluptatum, T.: olei: omnium artium, Cs.: scelerum, V.: legis Volero, proposer, L.: Stoicorum, founder.
Origins
- Proto-Indo-European*énu
- Latininventor
Proto-Indo-European *gʷem- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *gʷm̥yéti Proto-Italic *gʷəniō Latin veniō Latin inveniō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin inventor From inveniō + -tor.
Descendants
- Catalaninventor
- Englishinventor
- Frenchinventeur
- Romanianinventorfrom French inventeur
- Italianinventore
- Portugueseinventor
- Spanishinventor
- Galicianinventor
- Sicilianmminturifrom Portuguese inventor