verbthird conjugation
invehō
invehō (present infinitive invehere, perfect active invē̆xī, supine invectum)
Classical[ˈɪn.we.(ɦ)oː]Ecclesiastical[ˈiɱ.ve.o]
Meaning
- to carry, bear, convey into, introduce, bring in, bring upon
- to ride, drive, sally, fly to or into
- to attack, assail, fall upon, assault
- to attack with words, inveigh against
Turnus Herdonius ... ferociter in absentem Tarquinium erat invectus Translation by Spillan
27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.50
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | invehō | invehēbam | inveham | invē̆xī | invē̆xeram | invē̆xerō |
| 2nd sg. | invehis | invehēbās | invehēs | invē̆xistī | invē̆xerās | invē̆xeris |
| 3rd sg. | invehit | invehēbat | invehet | invē̆xit | invē̆xerat | invē̆xerit |
| 1st pl. | invehimus | invehēbāmus | invehēmus | invē̆ximus | invē̆xerāmus | invē̆xerimus |
| 2nd pl. | invehitis | invehēbātis | invehētis | invē̆xistis | invē̆xerātis | invē̆xeritis |
| 3rd pl. | invehunt | invehēbant | invehent | invē̆xērunt invē̆xēre | invē̆xerant | invē̆xerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inveham | inveherem | invē̆xerim | invē̆xissem |
| 2nd sg. | invehās | inveherēs | invē̆xerīs | invē̆xissēs |
| 3rd sg. | invehat | inveheret | invē̆xerit | invē̆xisset |
| 1st pl. | invehāmus | inveherēmus | invē̆xerīmus | invē̆xissēmus |
| 2nd pl. | invehātis | inveherētis | invē̆xerītis | invē̆xissētis |
| 3rd pl. | invehant | inveherent | invē̆xerint | invē̆xissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | invehor | invehēbar | invehar |
| 2nd sg. | inveheris invehere | invehēbāris invehēbāre | invehēris invehēre |
| 3rd sg. | invehitur | invehēbātur | invehētur |
| 1st pl. | invehimur | invehēbāmur | invehēmur |
| 2nd pl. | invehiminī | invehēbāminī | invehēminī |
| 3rd pl. | invehuntur | invehēbantur | invehentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | invehar | inveherer |
| 2nd sg. | invehāris invehāre | inveherēris inveherēre |
| 3rd sg. | invehātur | inveherētur |
| 1st pl. | invehāmur | inveherēmur |
| 2nd pl. | invehāminī | inveherēminī |
| 3rd pl. | invehantur | inveherentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | invehe | invehere |
| pres. 2nd pl. | invehite | invehiminī |
| fut. 2nd sg. | invehitō | invehitor |
| fut. 3rd sg. | invehitō | invehitor |
| fut. 2nd pl. | invehitōte | — |
| fut. 3rd pl. | invehuntō | invehuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | invehere | invehī |
| perfect infinitive | invē̆xisse | invectum esse |
| future infinitive | invectūrum esse | invectum īrī |
| present participle | invehēns | — |
| perfect participle | — | invectus invecta, invectā, invectae, invectam, invectārum, invectās, invecte, invectī, invectīs, invectō, invectōrum, invectōs |
| future participle | invectūrus invectūra, invectūrā, invectūrae, invectūram, invectūrārum, invectūrās, invectūre, invectūrī, invectūrīs, invectūrō, invectūrōrum, invectūrōs, invectūrum | invehendus invehundus, invehenda, invehendā, invehendae, invehendam, invehendārum, invehendās, invehende, invehendīs, invehendōrum, invehendōs |
gerundinvehendī, invehendō, invehendumsupineinvectum, invectū
in-vĕho, vexi, vectum, 3, v. a.,
I. to carry, bear, or bring to or into a place, in one's hands, on a horse, by water, etc.
I. Lit.
A. Act.
(a). With in and acc.:
tantum in aerarium pecuniae invexit, ut, Cic. Off. 2, 22, 76: Euphrates in Mesopotamiam quasi novos agros invehit, id. N. D. 2, 52, 130.— (b). With acc. of place (poet., except with names of towns, etc.):
marmor Romam, Plin. 36, 6, 8, § 49; 18, 7, 12, § 66: Iamque mare (lyra et lingua) invectae flumen relinquunt, Ov. M. 11, 54. — (g). With dat.:
Caesar legiones per flumen Oceano invexit, Tac. A. 2, 23: gazam urbi, Suet. Aug. 41: quas (opes) mare litoribus invehit, Curt. 9, 2, 27. — (d). Absol. (sc. frumenta), into the barns, Plin. 18, 30, 73, § 303:
peregrinas mercis, id. 29, 1, 8, § 24. — B. Pass.
1. To ride, drive, sail, fly to or into a place:
dictator triumphans urbem invehitur, i. e. enters, Liv. 2, 31; 35, 8; 36, 39: invecta corpori patris nefando vehiculo filia, id. 1, 59, 10: at Caesar triplici invectus Romano triumpho moenia, Verg. A. 8, 714: invehitur celeri barbarus hostis equo, Ov. Tr. 3, 10, 54; cf.: equitum acies invecta in dissipatos, Liv. 8, 39; so id. 25, 34, 4; 38, 18, 6 al.: equo, Verg. A. 5, 571; Liv. 8, 9; Sil. 15, 436: curru, Verg. A. 6, 785: invectus mare, carried into the sea, Ov. M. 11, 54: in portum ex alto invehi, Cic. Mur. 2, 4; Vell. 2, 42, 2: portum invectus, Plin. 6, 22, 24, § 84; cf.: ab invectis portum audit, Liv. 44, 7. —With dat.: classes invectas Tibridis alveo, Verg. A. 7, 436; Just. 32, 3, 14: ostio fluminis, id. 12, 10, 5.—2. To enter, penetrate:
cum utrimque invehi hostem nunciaretur, Liv. 5, 8: Alexander ordines . . . multa caede hostium invehitur, Curt. 4, 15, 20.—C. Invehere se, or invehi, to attack, assail, fall upon, assault; to force one's way in, penetrate.—With se:
invehebant se hostes, Liv. 40, 39 fin.; 6, 32: cum eo ipso acrius victores se undique inveherent, Curt. 8, 14, 18. — Pass.: Valerius temere invectus in aciem, Liv. 2, 20; equites in laevum cornu invecti sunt, Curt. 3, 11, 1; 4, 15, 2; 8, 14, 15: belua invehebatur ordinibus, id. 8, 14, 33: levi agmine, id. 8, 14, 5: currus in phalangem invecti erant, id. 4, 15, 14 et saep.—II. Trop.
A. Act., to introduce, bring in, bring upon:
quae (mala) tibi casus invexerit, Cic. Tusc. 3, 12, 26: partem incommodorum, id. Inv. 1, 1, 1: ut quemcumque casum fortuna invexerit, brings with it, id. Tusc. 4, 17, 38: divitiae avaritiam invexere, Liv. praef. § 12.— B. Pass., to attack with words, inveigh against:
in homines caros, Cic. de Or. 2, 75, 304: quod consul in eum ordinem essct invectus, id. ib. 3, 1, 2: acerbius in aliquem, id, Lael. 16, 57: in adversarios, Quint. 12, 9, 11; 2, 15, 29: in Philotam, Curt. 6, 9, 30: aliquid inclementius in te, Liv. 3, 48: vehementius in causam principum, Cic. de Or. 1, 7, 24: in eam artem, Quint. 2, 16, 1.— Act.: * de quo Caesar in senatu aperte in te invehens questus est, Cic. Phil. 2, 29, 74.— With Gr. acc.: cum nonnulla inveheretur in Timoleonta, Nep. Timol. 5: multa in Thebanos, id. Ep. 6. — Hence, invectus, a, um, P. a., brought in: invecta et illata (or without et): invecta illata, things brought into a house by the tenant, i. e. his movables, household stuff, furniture: placet, in urbanis habitationibus locandis, invecta illata, pignori esse locatori, Dig. 2, 14, 4: invecta et illata pignori erunt obligata, ib. 20, 2, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-vehō vexī, vectus, ere,
to carry in, bring to, introduce: tantum in aerarium pecuniae: quas (opes) mare litoribus invehit, Cu.—Pass, to be carried in, ride into, drive to, be borne in, enter: dictator urbem invehitur, L.: mare invecta (lyra), carried into the sea, O.: in portum ex alto invehi: classīs invectas Tibridis undam, V.—To ride on, drive upon, be carried by, drive over: equo invectus, L.: Quattuor est invectus equis, V.: domitis invecta leonibus, O.—To fall upon, assail, make an assault: equitum acies invecta in dissipatos, L.: cum utrimque invehi hostem nuntiaretur, L.: ordines . . . multā caede hostium invehitur, Cu.— With se, to assault, assail, fall upon: invehebant se hostes, L.: quantum se invexit acies, L.—Fig., to introduce, bring in, bring upon: quae (mala) tibi casus invexerat: ut quemcumque casum fortuna invexerit, brings with it: divitiae avaritiam invexere, L.—Pass, to attack with words, inveigh against: invectus est copiosius in istum: vehementius in causam principum: multa in Thebanos, N.: aperte in te invehens.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininvehō
Proto-Indo-European *weǵʰ- Proto-Indo-European *wéǵʰeti Proto-Italic *weɣō Latin vehō Latin invehō From in- + vehō.
Descendants
- Englishinveigh
- Italianinveire
- Spanishinvehír
In English words that came into English from invehō
- inveighinvehō
- invectiveinvectiva
- invectinvehō
- invectioninvectio