LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

invalidus

invalidus (feminine invalida, neuter invalidum)
Classical[ɪnˈwa.lɪ.dʊs]Ecclesiastical[iɱˈvaː.li.dus]

Meaning

  1. adjectiveinfirm, impotent, weak, feeble

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvalidusinvalidainvalidum
genitiveinvalidīinvalidaeinvalidī
dativeinvalidōinvalidaeinvalidō
accusativeinvaliduminvalidaminvalidum
ablativeinvalidōinvalidāinvalidō
vocativeinvalideinvalidainvalidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinvalidīinvalidaeinvalida
genitiveinvalidōruminvalidāruminvalidōrum
dativeinvalidīsinvalidīsinvalidīs
accusativeinvalidōsinvalidāsinvalida
ablativeinvalidīsinvalidīsinvalidīs
vocativeinvalidīinvalidaeinvalida

in-vălĭdus, a, um, adj.,
I. not strong, infirm, impotent, weak, feeble (not in Cic. or Cæs.).
I. Lit.: Camillus, jam ad munera corporis senectā invalidus, Liv. 6, 8: milites, id. 23, 16: paucos graves aetate aut invalidos inveniunt, id. 10, 34 fin.: ad ingrediendum, Gell. 20, 1, 11: corpus laborum impatiens invalidumque, Ov. Tr. 5, 2, 4: manus, Luc. 5, 275: quidquid tecum invalidum metuensque pericli est, Verg. A. 5, 716: pueri, Val. Fl. 5, 24; (with inermis), Tac. A. 1, 46: corpus, Ov. H. 21, 297: artus, id. ib. 21, 245.—Comp.: invalidiores Parthi, Just. 41, 6, 3.—Sup.: invalidissimum urso caput, Plin. 8, 36, 54, § 130.—
II. Transf., weak, inefficient, inadequate, unsuitable: stationes pro castris, Liv. 41, 2: invalida moenia adversum irrumpentes, Tac. A. 12, 16: invalidae ad hoc monstrum sugillandum litterae, Val. Max. 5, 3, 4: defensionis praesidia, id. 8, 1, 3: venenum, Claud. Cons. Mall. Theod. 170: causa, Luc. 7, 67: argumentum, Dig. 48, 18, 1: ignes, low, Tac. A. 1, 65: fama, inadequate, depreciating, Amm. 16, 10, 17.—Adv.: invălĭdē, weakly, feebly, Arn. 7, 250.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininvalidus

Latin validus Latin invalidus From in- + validus.

Descendants
  • Catalaninvàlid
  • Englishinvalid
  • Frenchinvalide
  • Italianinvalido
  • Portugueseinválido
  • Spanishinválido
  • Armenianինվալիդfrom French invalide
  • Galicianinválido

Quick answers

What does invalidus mean in Latin?
invalidus, a adjective, means “infirm, impotent, weak, feeble”.
How do you pronounce invalidus?
In classical Latin, [ɪnˈwa.lɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈvaː.li.dus].
Where does invalidus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin invalidus.