verbthird conjugation
invādō
invādō (present infinitive invādere, perfect active invāsī, supine invāsum)
Classical[ɪnˈwaː.doː]Ecclesiastical[iɱˈvaː.do]
Meaning
- to enter
- to invade
- figurativelyto verbally attack, assail, upbraid, berate, rebuke, castigate
Continuō invādit: “Tū nunc Karthāginis altae fundāmenta locās, pulchramque uxōrius urbem exstruis heu rēgnī rērumque oblīte tuārum?” Immediately, [Mercury] assails [Aeneas]: “You now lay the foundations of high Carthage, and build a noble city for a woman’s sake – alas! – mindless of your [own] realm and real destiny?”
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.265–267
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī invādetinvāsūrus -a -um — in IVLIANVS III: Persia, ch. 3
attack, invade
invādō -ere — in De Bello Gallico II
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Irruere · Irrumpere · Ingruere · Invadere
Irruere (εἰσρεῦσαι) means to rush on hastily and inconsiderately; irrumpere, to force one’s way with violence; ingruere (ingravare) to press on with threats and importunity; invadere, to fall upon with boldness, and without regard to consequences. (vi. 180.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | invādō | invādēbam | invādam | invāsī | invāseram | invāserō |
| 2nd sg. | invādis | invādēbās | invādēs | invāsistī | invāserās | invāseris |
| 3rd sg. | invādit | invādēbat | invādet | invāsit | invāserat | invāserit |
| 1st pl. | invādimus | invādēbāmus | invādēmus | invāsimus | invāserāmus | invāserimus |
| 2nd pl. | invāditis | invādēbātis | invādētis | invāsistis | invāserātis | invāseritis |
| 3rd pl. | invādunt | invādēbant | invādent | invāsērunt invāsēre | invāserant | invāserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | invādam | invāderem | invāserim | invāsissem |
| 2nd sg. | invādās | invāderēs | invāserīs | invāsissēs |
| 3rd sg. | invādat | invāderet | invāserit | invāsisset |
| 1st pl. | invādāmus | invāderēmus | invāserīmus | invāsissēmus |
| 2nd pl. | invādātis | invāderētis | invāserītis | invāsissētis |
| 3rd pl. | invādant | invāderent | invāserint | invāsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | invādor | invādēbar | invādar |
| 2nd sg. | invāderis invādere | invādēbāris invādēbāre | invādēris invādēre |
| 3rd sg. | invāditur | invādēbātur | invādētur |
| 1st pl. | invādimur | invādēbāmur | invādēmur |
| 2nd pl. | invādiminī | invādēbāminī | invādēminī |
| 3rd pl. | invāduntur | invādēbantur | invādentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | invādar | invāderer |
| 2nd sg. | invādāris invādāre | invāderēris invāderēre |
| 3rd sg. | invādātur | invāderētur |
| 1st pl. | invādāmur | invāderēmur |
| 2nd pl. | invādāminī | invāderēminī |
| 3rd pl. | invādantur | invāderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | invāde | invādere |
| pres. 2nd pl. | invādite | invādiminī |
| fut. 2nd sg. | invāditō | invāditor |
| fut. 3rd sg. | invāditō | invāditor |
| fut. 2nd pl. | invāditōte | — |
| fut. 3rd pl. | invāduntō | invāduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | invādere | invādī |
| perfect infinitive | invāsisse | invāsum esse |
| future infinitive | invāsūrum esse | invāsum īrī |
| present participle | invādēns | — |
| perfect participle | — | invāsus invāsa, invāsā, invāsae, invāsam, invāsārum, invāsās, invāse, invāsīs, invāsō, invāsōrum, invāsōs |
| future participle | invāsūrus invāsūra, invāsūrā, invāsūrae, invāsūram, invāsūrārum, invāsūrās, invāsūre, invāsūrī, invāsūrīs, invāsūrō, invāsūrōrum, invāsūrōs, invāsūrum | invādendus invādundus, invādenda, invādendā, invādendae, invādendam, invādendārum, invādendās, invādende, invādendīs, invādendōrum, invādendōs |
gerundinvādendī, invādendō, invādendumsupineinvāsum, invāsū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- invadere, impetum facere in hostem
- to attack the enemy.
- in possessionem alicuius rei invadere
- to take forcible possession of a thing.
- pestilentia (not pestis) in urbem (populum) invadit
- the plague breaks out in the city.
- terror invadit in aliquem (rarely alicui, after Livy aliquem)
- terror, panic seizes some one.
in-vādo, vāsi, vāsum (invasse, Lucil. Sat. 2, 4), 3, v. n. and a.
I. , to go, come, or get into, to enter upon.
I. Lit.:
ignis quocumque invasit, cuncta disturbat ac dissipat, Cic. N. D. 2, 15, 41: consul exercitusque Romanus sine certamine urbem invasere, Liv. 10, 10, 4; 24, 33 al.: forum, Tac. H. 1, 33: oppidum, Front. Strat. 3, 10, 2.— B. Transf.
1. To get into, fall into: ut profugiens hostem, inimici invadam manus, Att. ap. Non. 234, 1.—
2. In gen., to go, make, accomplish a distance:
biduo tria milia stadiorum invasit, Tac. A. 11, 8.—3. To enter upon, set foot upon:
tuque invade viam, Verg. A. 6, 260: lutum minis frigidum, App. M. 9, p. 232, 11. — 4. To enter violently, move against, rush upon, fall upon, assail, assault, attack, invade (syn. oppugno); constr with in and acc., or simple acc.
(a). With in and acc. (so nearly always in Cic.; cf. II. B. γ infra):
in oppidum antiquum et vetus, Plaut. Bacch. 4, 4, 60: in transversa latera invaserant cohortes, Liv. 27, 42: globus juvenum in ipsum consulem invadit, id. 2, 47: in collum (mulieris) invasit, fell upon her neck, Cic. Phil. 2, 31, 77: alicujus pectus amplexibus, to embrace, Petr. 91: aliquem basiolis, id. 85; with osculari, id. 74: in Galliam, Cic. Phil. 11, 2: si in eas (urbes) vi cum exercitu invasisses, Cic. Verr. 2, 1, 20: cum ferro in aliquem, id. Caecin. 9, 25.—Impers.: in oculos invadi nunc est optimum, Plaut. As. 5, 2, 58.—(b). With simple acc.:
aciem hastati invadunt, Liv. 9, 35: stationem hostium, id. 37, 20: validissimas Pompeii copias, Nep. Dat. 6, 7: vicinos portus, Verg. A. 3, 382: urbem, id. ib. 2, 265: jam tandem invasit medios, id. ib. 12, 497: eam (Europam), Nep. Them. 2: regem, Val. Max. 3, 2, 3: in lecto cubantem, Nep. Dion, 9, 4: greges, Ov. F. 2, 210: madida cum veste gravatum, Verg. A. 6, 361: ventus invasit nubem, Lucr. 6, 174: canes appropinquantem invadunt, Col. 7, 12, 7: castra, Liv. 10, 35; cf.: quem semel invasit senectus, Col. 2, 1, 4.—Pass.: sperans, mox effusos hostes invadi posse, Sall. J. 87 fin.—Pass. impers.: signo dato, undique simul ex insidiis invaditur, Sall. J. 113.—5. To rush into, enter hurriedly into a struggle, fight, etc. (poet.):
Martem, Verg. A. 12, 712: proelia, Mart. 9, 57, 6: certamina, Sil. 17, 473: bella, id. 9, 12: pugnam, id. 12, 199 al.; cf.: in pugnas, Lucil. ap. Non. p. 323, 32; and: aut pugnam aut aliquid jam dudum invadere magnum mens agitat mihi, to attempt, enter hurriedly upon, Verg. A. 9, 186. — 6. To make an attack on, seize, grasp:
Jubae barbam, Suet. Caes. 71: cibum avidius, Aur. Vict. Epit. 20, 9: pallium, Petr. 5, 15: capillos, Prop. 3, 8 (4, 7), 5: virgineos artus, Ov. M. 11, 200; cf. Suet. Ner. 29. — II. Trop.
A. To fall upon, seize, take possession of, usurp; constr. with in and acc., or simple acc.
(a). With in and acc.:
in multas pecunias, Cic. Phil. 2, 16: in quod ipsa invaderet, id. N. D. 2, 49, 124: in fortunas alicujus, id. Phil. 2, 26, 65; id. Rosc. Am. 5: in praedia alicujus, id. ib. 8: in nomen Marii, id. Phil. 1, 1: in arcem illius causae, id. Fam. 1, 9, 8. — (b). With simple acc.:
dictaturam, Suet. Caes. 9: consulatum, id. Aug. 26: rempublicam, Just. 5, 8, 12: imperium, Sall. J. 38.—B. To make an attack on, seize, lay hold of, attack, befall a person or thing; with simple acc., or in and acc., or dat.
(a). With simple acc.:
cum gravis morbus invasit, Plaut. As. 1, 1, 40: ne reliquos populares metus invaderet, Sall. J. 35 fin.: cupido Marium, id. ib. 89, 6; id. C. 31, 1 al.: tantus repente terror invasit, ut, Caes. B. C. 1, 14.—(b). With in and acc.:
dolor in oculos, Lucr. 6, 659: pestis in vitam invasit, Cic. Off. 3, 7: in philosophiam, id. Tusc. 2, 1, 4: in nomen Marii, id. Phil. 1, 2, 5: vis avaritiae in animos eorum invasit, Sall. J. 32, 4: vis morbi in corpus meum, Liv. 28, 29; cf.: lassitudine invaserunt misero (mihi) in genua flemina, Plaut. Ep. 5, 2, 5. — (d). Absol.:
ubi pro continentiā et aequitate lubido atque superbia invasere, Sall. C. 2, 5: ubi contagio quasi pestilentia invasit, id. ib. 10, 6: cum potentiā avaritia sine modo ... invasere, id. J. 41, 9.— C. To assail with words, accost (poet.):
continuo invadit, Verg. A. 4, 265: Agrippa consules anni prioris invasit, cur silerent, Tac. A. 6, 4: Vinnium Laco minaciter invasit, id. H. 1, 33.—Hence, invāsus, a, um, P. a., ingrafted: comae, i. e. rami, Pall. Insit. 120.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-vādō vāsī, vāsus, ere,
to go into, enter: ignis, quocumque invasit: urbem, L.: viam, enter upon, V.: tria millia stadiorum, to accomplish, Ta. —To enter violently, move against, rush upon, fall upon, assail, assault, attack, invade: in transversa latera invaserant cohortes, L.: in collum (mulieris) invasit, fell upon her neck: in Caecinam cum ferro: Romanos, S.: aciem, L.: Pompei copias, N.: portūs, V.: in lecto cubantem, N.: madidā cum veste gravatum, V.: sperans, hostīs invadi posse, S.: undique simul invaditur, S.—Fig., to fall upon, seize, take possession of, usurp: in multas pecunias: in eius viri fortunas: in arcem illius causae: regnum animo, S.—To make an attack on, seize, lay hold of, attack, befall: contagio invasit, civitas immutata, S.: tantus repente terror invasit, ut, Cs.: cupido Marium, S.: Me tremor invasit, O.: in philosophiam: in corpus meum vis morbi, L.: furor invaserat improbis.—To take hold of, undertake, attempt: Martem clipeis, V.— To assail with words, accost: continuo invadit, V.: alqm minaciter, Ta.: consules, cur, etc., Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininvādō
Latin vādō Latin invādō From in- (“in, into”) + vādō (“to go, rush”).
Descendants
- Catalanenvair
- Catalaninvadir
- Englishinvade
- Italianinvadere
- Frenchenvahirfrom Old French envair
- Portugueseembair
- Portugueseinvadir
- Romanianinvada
- Spanishembaír
- Spanishinvadir