LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

inurbānus

inurbānus (feminine inurbāna, neuter inurbānum, adverb inurbāne)
Classical[ɪ.nʊrˈbaː.nʊs]Ecclesiastical[i.nurˈbaː.nus]

Meaning

  1. adjectiverustic, ungraceful, unmannerly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinurbānusinurbānainurbānum
genitiveinurbānīinurbānaeinurbānī
dativeinurbānōinurbānaeinurbānō
accusativeinurbānuminurbānaminurbānum
ablativeinurbānōinurbānāinurbānō
vocativeinurbāneinurbānainurbānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinurbānīinurbānaeinurbāna
genitiveinurbānōruminurbānāruminurbānōrum
dativeinurbānīsinurbānīsinurbānīs
accusativeinurbānōsinurbānāsinurbāna
ablativeinurbānīsinurbānīsinurbānīs
vocativeinurbānīinurbānaeinurbāna

ĭn-urbānus, a, um, adj.,
I. rustic, boorish, rude, unpolishcd, unmannerly (class.): habitus orationis non inurbanus, Cic. Brut. 63, 227: non essem tam inurbanus ac paene inhumanus, id. de Or. 2, 90, 365: gestus, Quint. 6, 3, 26: inurbanum lepido seponere dicto, Hor. A. P. 273.—Adv.: inurbānē, rudely, inelegantly, without wit or humor: non inurbane, Cic. N. D. 3, 19, 50; Plin. Ep. 2, 14, 5; and, inurbānĭter (late Lat.), Aug. c. Faust. Manich. 12, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininurbānus

Latin urbānus Latin inurbānus From in- + urbānus (“refined, elegant”).

In English words that came into English from inurbānus

  • inurbaneinurbānus

Quick answers

What does inurbānus mean in Latin?
inurbānus, a adjective, means “rustic, ungraceful, unmannerly”.
How do you pronounce inurbānus?
In classical Latin, [ɪ.nʊrˈbaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.nurˈbaː.nus].
Where does inurbānus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inurbānus.