LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inundō

inundō (present infinitive inundāre, perfect active inundāvī, supine inundātum)
Classical[ɪˈnʊn.doː]Ecclesiastical[iˈnun.do]

Meaning

  1. to overflow, inundate, flood

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inundōinundābaminundābōinundāvīinundāveraminundāverō
inundārō
2nd sg.inundāsinundābāsinundābisinundāvistī
inundāstī
inundāverās
inundārās
inundāveris
3rd sg.inundatinundābatinundābitinundāvitinundāverat
inundārat
inundāverit
inundārit
1st pl.inundāmusinundābāmusinundābimusinundāvimusinundāverāmusinundāverimus
inundārimus
2nd pl.inundātisinundābātisinundābitisinundāvistis
inundāstis
inundāverātis
inundārātis
inundāveritis
inundāritis
3rd pl.inundantinundābantinundābuntinundāvērunt
inundāvēre, inundārunt
inundāverant
inundārant
inundāverint
inundārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inundeminundāreminundāverim
inundārim
inundāvissem
inundāssem
2nd sg.inundēsinundārēsinundāverīsinundāvissēs
inundāssēs
3rd sg.inundetinundāretinundāverit
inundārit
inundāvisset
inundāsset
1st pl.inundēmusinundārēmusinundāverīmus
inundārīmus
inundāvissēmus
inundāssēmus
2nd pl.inundētisinundārētisinundāverītis
inundārītis
inundāvissētis
inundāssētis
3rd pl.inundentinundārentinundāverint
inundārint
inundāvissent
inundāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inundorinundābarinundābor
2nd sg.inundāris
inundāre
inundābāris
inundābāre
inundāberis
inundābere
3rd sg.inundāturinundābāturinundābitur
1st pl.inundāmurinundābāmurinundābimur
2nd pl.inundāminīinundābāminīinundābiminī
3rd pl.inundanturinundābanturinundābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inunderinundārer
2nd sg.inundēris
inundēre
inundārēris
inundārēre
3rd sg.inundēturinundārētur
1st pl.inundēmurinundārēmur
2nd pl.inundēminīinundārēminī
3rd pl.inundenturinundārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inundāinundāre
pres. 2nd pl.inundāteinundāminī
fut. 2nd sg.inundātōinundātor
fut. 3rd sg.inundātōinundātor
fut. 2nd pl.inundātōte—
fut. 3rd pl.inundantōinundantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinundāreinundārī
perfect infinitiveinundāvisse
inundāsse
inundātum esse
future infinitiveinundātūrum esseinundātum īrī
present participleinundāns—
perfect participle—inundātus
inundāta, inundātā, inundātae, inundātam, inundātārum, inundātās, inundātī, inundātōrum, inundātōs
future participleinundātūrus
inundātūra, inundātūrā, inundātūrae, inundātūram, inundātūrārum, inundātūrās, inundātūre, inundātūrī, inundātūrīs, inundātūrō, inundātūrōrum, inundātūrōs, inundātūrum
inundandus
inundanda, inundandā, inundandae, inundandam, inundandārum, inundandās, inundande, inundandīs, inundandōrum, inundandōs
gerundinundandī, inundandō, inundandumsupineinundātum, inundātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

flumen agros inundat
the river floods the fields.

ĭn-undo, āvi, ātum, 1, v. a. and n.
I. Act., to overflow, inundate (class.).
1. Lit.: terram inundet aqua, Cic. N. D. 1, 37, 103: imbres campis inundantes, Liv. 8, 24: Tiberis agros inundavit, id. 24, 9; 28, 28; 24, 38: Ciliciam cruore Persarum, Curt. 9, 2, 23: cruore campos, Lact. 1, 18, 10.—
2. Transf., to spread over, run over, flood: inundant Troes, Verg. A. 12, 280: Cimbros inundasse Italiam, Just. 38, 4, 15: multitudo inundaverat campos, Curt. 4, 12, 20: Europam, id. 5, 7, 8: totam urbem civilis sanguinis fluminibus, Val. Max. 9, 2, 1: armis campos, Sil. 15, 551.—
B. Trop.: lacrimae pectus, Petr. 113: meus ingenti flumine litterarum inundata, overflowing, id. 118; 101.—
II. Neutr.
A. To overflow, to be inundated or deluged; of a river: Arnus inundaverat, Liv. 22, 2, 2: Tiberis, Aur. Vict. Caes. 32, 3: aquae super terram, Vulg. Gen. 7, 6; Val. Max. 1, 7, 5.—
B. To be full, abound: inundant sanguine fossae, Verg. A. 10, 24; 11, 382.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininundō

Latin unda Latin undō Latin inundō From in- + undō (“to surge, flow”).

Descendants
  • Catalaninundar
  • Englishinundate
  • Frenchinonder
  • Italianinondare
  • Portugueseinundar
  • Romanianinunda
  • Spanishinundar
  • Galicianinundar

Quick answers

What does inundō mean in Latin?
inundō, a verb, means “to overflow, inundate, flood”.
What are the principal parts of inundō?
inundō, inundāre, inundāvī, inundātum (first conjugation).
How do you pronounce inundō?
In classical Latin, [ɪˈnʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnun.do].
Where does inundō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inundō.