adjectivefirst/second-declension adjective
intūtus
intūtus (feminine intūta, neuter intūtum, comparative intūtior)
Classical[ɪnˈtuː.tʊs]Ecclesiastical[inˈtuː.tus]
Meaning
- adjectiveunguarded, defenceless
- adjectiveunsafe, dangerous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intūtus | intūta | intūtum |
| genitive | intūtī | intūtae | intūtī |
| dative | intūtō | intūtae | intūtō |
| accusative | intūtum | intūtam | intūtum |
| ablative | intūtō | intūtā | intūtō |
| vocative | intūte | intūta | intūtum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | intūtī | intūtae | intūta |
| genitive | intūtōrum | intūtārum | intūtōrum |
| dative | intūtīs | intūtīs | intūtīs |
| accusative | intūtōs | intūtās | intūta |
| ablative | intūtīs | intūtīs | intūtīs |
| vocative | intūtī | intūtae | intūta |
in-tūtus, a, um, adj.,
I. unguarded, defenceless; unsafe, dangerous:
rem publicam intutam patiemini, Sall. Hist. Fragm. 1, 48, 17 Dietsch: castra Gallorum intuta neglectaque, Liv. 5, 45, 2: amicitia, Tac. A. 2, 42: proinde intuta quae indecora, id. H. 1, 33: latebrae, id. A. 1. 38: stilo scribere intutum esse, Plin. 34, 14, 39, § 139. — In neutr. plur.: intūta; with gen.: moenium, insecure parts, Tac. H. 3, 76; Amm. 16, 4; 31, 15, 6. — Comp.: intutior, Nazar. Pan. Constant. 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-tūtus adj.,
unguarded, unsafe, dangerous: castra Gallorum, L.: intuta moenium, insecure parts, Ta.—Untrustworthy: amicitia, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinintūtus
Latin tūtus Latin intūtus From in- + tūtus (“safe, protected”).