LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

intrōrumpō

intrōrumpō (present infinitive intrōrumpere, perfect active intrōrūpī, supine intrōruptum)
Classical[ɪn.troːˈrʊm.poː]Ecclesiastical[in.troˈrum.po]

Meaning

  1. to break in

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intrōrumpōintrōrumpēbamintrōrumpamintrōrūpīintrōrūperamintrōrūperō
2nd sg.intrōrumpisintrōrumpēbāsintrōrumpēsintrōrūpistīintrōrūperāsintrōrūperis
3rd sg.intrōrumpitintrōrumpēbatintrōrumpetintrōrūpitintrōrūperatintrōrūperit
1st pl.intrōrumpimusintrōrumpēbāmusintrōrumpēmusintrōrūpimusintrōrūperāmusintrōrūperimus
2nd pl.intrōrumpitisintrōrumpēbātisintrōrumpētisintrōrūpistisintrōrūperātisintrōrūperitis
3rd pl.intrōrumpuntintrōrumpēbantintrōrumpentintrōrūpērunt
intrōrūpēre
intrōrūperantintrōrūperint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intrōrumpamintrōrumperemintrōrūperimintrōrūpissem
2nd sg.intrōrumpāsintrōrumperēsintrōrūperīsintrōrūpissēs
3rd sg.intrōrumpatintrōrumperetintrōrūperitintrōrūpisset
1st pl.intrōrumpāmusintrōrumperēmusintrōrūperīmusintrōrūpissēmus
2nd pl.intrōrumpātisintrōrumperētisintrōrūperītisintrōrūpissētis
3rd pl.intrōrumpantintrōrumperentintrōrūperintintrōrūpissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intrōrumporintrōrumpēbarintrōrumpar
2nd sg.intrōrumperis
intrōrumpere
intrōrumpēbāris
intrōrumpēbāre
intrōrumpēris
intrōrumpēre
3rd sg.intrōrumpiturintrōrumpēbāturintrōrumpētur
1st pl.intrōrumpimurintrōrumpēbāmurintrōrumpēmur
2nd pl.intrōrumpiminīintrōrumpēbāminīintrōrumpēminī
3rd pl.intrōrumpunturintrōrumpēbanturintrōrumpentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intrōrumparintrōrumperer
2nd sg.intrōrumpāris
intrōrumpāre
intrōrumperēris
intrōrumperēre
3rd sg.intrōrumpāturintrōrumperētur
1st pl.intrōrumpāmurintrōrumperēmur
2nd pl.intrōrumpāminīintrōrumperēminī
3rd pl.intrōrumpanturintrōrumperentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intrōrumpeintrōrumpere
pres. 2nd pl.intrōrumpiteintrōrumpiminī
fut. 2nd sg.intrōrumpitōintrōrumpitor
fut. 3rd sg.intrōrumpitōintrōrumpitor
fut. 2nd pl.intrōrumpitōte—
fut. 3rd pl.intrōrumpuntōintrōrumpuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintrōrumpereintrōrumpī
perfect infinitiveintrōrūpisseintrōruptum esse
future infinitiveintrōruptūrum esseintrōruptum īrī
present participleintrōrumpēns—
perfect participle—intrōruptus
intrōrupta, intrōruptā, intrōruptae, intrōruptam, intrōruptārum, intrōruptās, intrōrupte, intrōruptī, intrōruptīs, intrōruptō, intrōruptōrum, intrōruptōs
future participleintrōruptūrus
intrōruptūra, intrōruptūrā, intrōruptūrae, intrōruptūram, intrōruptūrārum, intrōruptūrās, intrōruptūre, intrōruptūrī, intrōruptūrīs, intrōruptūrō, intrōruptūrōrum, intrōruptūrōs, intrōruptūrum
intrōrumpendus
intrōrumpundus, intrōrumpenda, intrōrumpendā, intrōrumpendae, intrōrumpendam, intrōrumpendārum, intrōrumpendās, intrōrumpende, intrōrumpendīs, intrōrumpendōrum, intrōrumpendōs
gerundintrōrumpendī, intrōrumpendō, intrōrumpendumsupineintrōruptum, intrōruptū

intrō-rumpo, rūpi, ruptum, 3, v. n.,
I. to break or burst into, to break in, enter by force: in aedis, Plaut. Mil. 2, 5, 50: quod ea non posse introrumpere videbantur, Caes. B. G. 5, 51, 4: cerva in cubiculum Sertorii, Gell. 15, 22, 9.

Origins

Proto-Indo-European *Hrew-? Proto-Indo-European *Hrewp- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *Hrunépti Latin rumpō Latin intrōrumpō From intrō- + rumpō.

Descendants
  • Frenchentrerompre

Quick answers

What does intrōrumpō mean in Latin?
intrōrumpō, a verb, means “to break in”.
What are the principal parts of intrōrumpō?
intrōrumpō, intrōrumpere, intrōrūpī, intrōruptum (third conjugation).
How do you pronounce intrōrumpō?
In classical Latin, [ɪn.troːˈrʊm.poː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.troˈrum.po].