verbthird conjugation
intrōrumpō
intrōrumpō (present infinitive intrōrumpere, perfect active intrōrūpī, supine intrōruptum)
Classical[ɪn.troːˈrʊm.poː]Ecclesiastical[in.troˈrum.po]
Meaning
- to break in
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōrumpō | intrōrumpēbam | intrōrumpam | intrōrūpī | intrōrūperam | intrōrūperō |
| 2nd sg. | intrōrumpis | intrōrumpēbās | intrōrumpēs | intrōrūpistī | intrōrūperās | intrōrūperis |
| 3rd sg. | intrōrumpit | intrōrumpēbat | intrōrumpet | intrōrūpit | intrōrūperat | intrōrūperit |
| 1st pl. | intrōrumpimus | intrōrumpēbāmus | intrōrumpēmus | intrōrūpimus | intrōrūperāmus | intrōrūperimus |
| 2nd pl. | intrōrumpitis | intrōrumpēbātis | intrōrumpētis | intrōrūpistis | intrōrūperātis | intrōrūperitis |
| 3rd pl. | intrōrumpunt | intrōrumpēbant | intrōrumpent | intrōrūpērunt intrōrūpēre | intrōrūperant | intrōrūperint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōrumpam | intrōrumperem | intrōrūperim | intrōrūpissem |
| 2nd sg. | intrōrumpās | intrōrumperēs | intrōrūperīs | intrōrūpissēs |
| 3rd sg. | intrōrumpat | intrōrumperet | intrōrūperit | intrōrūpisset |
| 1st pl. | intrōrumpāmus | intrōrumperēmus | intrōrūperīmus | intrōrūpissēmus |
| 2nd pl. | intrōrumpātis | intrōrumperētis | intrōrūperītis | intrōrūpissētis |
| 3rd pl. | intrōrumpant | intrōrumperent | intrōrūperint | intrōrūpissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intrōrumpor | intrōrumpēbar | intrōrumpar |
| 2nd sg. | intrōrumperis intrōrumpere | intrōrumpēbāris intrōrumpēbāre | intrōrumpēris intrōrumpēre |
| 3rd sg. | intrōrumpitur | intrōrumpēbātur | intrōrumpētur |
| 1st pl. | intrōrumpimur | intrōrumpēbāmur | intrōrumpēmur |
| 2nd pl. | intrōrumpiminī | intrōrumpēbāminī | intrōrumpēminī |
| 3rd pl. | intrōrumpuntur | intrōrumpēbantur | intrōrumpentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intrōrumpar | intrōrumperer |
| 2nd sg. | intrōrumpāris intrōrumpāre | intrōrumperēris intrōrumperēre |
| 3rd sg. | intrōrumpātur | intrōrumperētur |
| 1st pl. | intrōrumpāmur | intrōrumperēmur |
| 2nd pl. | intrōrumpāminī | intrōrumperēminī |
| 3rd pl. | intrōrumpantur | intrōrumperentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intrōrumpe | intrōrumpere |
| pres. 2nd pl. | intrōrumpite | intrōrumpiminī |
| fut. 2nd sg. | intrōrumpitō | intrōrumpitor |
| fut. 3rd sg. | intrōrumpitō | intrōrumpitor |
| fut. 2nd pl. | intrōrumpitōte | — |
| fut. 3rd pl. | intrōrumpuntō | intrōrumpuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intrōrumpere | intrōrumpī |
| perfect infinitive | intrōrūpisse | intrōruptum esse |
| future infinitive | intrōruptūrum esse | intrōruptum īrī |
| present participle | intrōrumpēns | — |
| perfect participle | — | intrōruptus intrōrupta, intrōruptā, intrōruptae, intrōruptam, intrōruptārum, intrōruptās, intrōrupte, intrōruptī, intrōruptīs, intrōruptō, intrōruptōrum, intrōruptōs |
| future participle | intrōruptūrus intrōruptūra, intrōruptūrā, intrōruptūrae, intrōruptūram, intrōruptūrārum, intrōruptūrās, intrōruptūre, intrōruptūrī, intrōruptūrīs, intrōruptūrō, intrōruptūrōrum, intrōruptūrōs, intrōruptūrum | intrōrumpendus intrōrumpundus, intrōrumpenda, intrōrumpendā, intrōrumpendae, intrōrumpendam, intrōrumpendārum, intrōrumpendās, intrōrumpende, intrōrumpendīs, intrōrumpendōrum, intrōrumpendōs |
gerundintrōrumpendī, intrōrumpendō, intrōrumpendumsupineintrōruptum, intrōruptū
intrō-rumpo, rūpi, ruptum, 3, v. n.,
I. to break or burst into, to break in, enter by force:
in aedis, Plaut. Mil. 2, 5, 50: quod ea non posse introrumpere videbantur, Caes. B. G. 5, 51, 4: cerva in cubiculum Sertorii, Gell. 15, 22, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
intrō-rumpō rūpī, ruptus, ere,
to break in, enter by force: huc, T.: eā, Cs.
Origins
Proto-Indo-European *Hrew-? Proto-Indo-European *Hrewp- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *Hrunépti Latin rumpō Latin intrōrumpō From intrō- + rumpō.
Descendants
- Frenchentrerompre