noun · neutersecond declension
intestīnum
intestīnum n (genitive intestīnī)
Classical[ɪn.tɛsˈtiː.nũː]Ecclesiastical[in.tesˈtiː.num]
Meaning
- guts, intestines, entrails of the abdomen
intestīnum medium
mesentery
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | intestīnum | intestīna |
| genitive | intestīnī | intestīnōrum |
| dative | intestīnō | intestīnīs |
| accusative | intestīnum | intestīna |
| ablative | intestīnō | intestīnīs |
| vocative | intestīnum | intestīna |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
intestīnum ī, n
intestinus, a gut: loto terram ferit intestino, Iu.: medium, mesentery: imum, rectum, N.—Usu. plur, the intestines, entrails, bowels: laborare ex intestinis: intestina poetae, Iu.
Origins
Descendants
- ItalianStintinofrom Sassarese isthintinu
- SardinianIstintinufrom Sassarese isthintinu
- Frenchintestinfrom Middle French intestin
- Italianintestino
- Englishintestine
In English words that came into English from intestīnum
- intestineintestīnum
- intestinalintestīnālis