LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

intestīnum

intestīnum n (genitive intestīnī)
Classical[ɪn.tɛsˈtiː.nũː]Ecclesiastical[in.tesˈtiː.num]

Meaning

  1. guts, intestines, entrails of the abdomen
    intestīnum mediummesentery

Declension

declension
formsingularplural
nominativeintestīnumintestīna
genitiveintestīnīintestīnōrum
dativeintestīnōintestīnīs
accusativeintestīnumintestīna
ablativeintestīnōintestīnīs
vocativeintestīnumintestīna

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

intestīnum ī, n
intestinus, a gut: loto terram ferit intestino, Iu.: medium, mesentery: imum, rectum, N.—Usu. plur, the intestines, entrails, bowels: laborare ex intestinis: intestina poetae, Iu.

Origins

Descendants
  • ItalianStintinofrom Sassarese isthintinu
  • SardinianIstintinufrom Sassarese isthintinu
  • Frenchintestinfrom Middle French intestin
  • Italianintestino
  • Englishintestine

In English words that came into English from intestīnum

  • intestineintestīnum
  • intestinalintestīnālis

Quick answers

What does intestīnum mean in Latin?
intestīnum, a noun, means “guts, intestines, entrails of the abdomen”.
What is the genitive of intestīnum?
The genitive singular is intestīnī. intestīnum is neuter, second declension.
How do you pronounce intestīnum?
In classical Latin, [ɪn.tɛsˈtiː.nũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.tesˈtiː.num].