LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbirregular conjugation, suppletive, no passive, no supine stem except in the future active participle, no gerund

intersum

intersum (present infinitive interesse, perfect active interfuī, future active participle interfutūrus)
Classical[ɪnˈtɛr.sũː]Ecclesiastical[inˈtɛr.sum]
№ 760 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. suppletiveto be or lie between
  2. suppletiveto be apart
  3. suppletiveto differ
    Dī immortālēs, hominī homō quid praestat! Stultō intellegēns, / quid interest!Immortal gods, from man to man, how superior is [one to another]! From a fool to a wise [person], what a difference there is!161 BCE, Publius Terentius Afer, Eunuchus 232–233
  4. suppletiveto be present, attend (+ dative), take part
  5. impersonalsuppletiveto make a difference; to concern; to matter

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Adesse · Interesse · Præsentem esse

1. Adesse means to be near a person or thing; but interesse, to assist in a transaction, to take a part in it. Cic. Verr. i. 40. Crimina ea, quæ notiora sunt his qui adsunt, quam nobis . . . . De illo nihil dixit, in quo interfuit. 2. Adesse denotes generally the presence in a circle to which we belong; præsentem esse, absolute, audible and visible presence. When an expected guest is within our walls, adest; he who is in the same room with us, præsens est. (v. 337.)

Conjugation future irregular no supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intersumintereramintererōinterfuīinterfueraminterfuerō
2nd sg.interesintererāsintereris
interere
interfuistīinterfuerāsinterfueris
3rd sg.interestintereratintereritinterfuitinterfueratinterfuerit
1st pl.intersumusintererāmusintererimusinterfuimusinterfuerāmusinterfuerimus
2nd pl.interestisintererātisintereritisinterfuistisinterfuerātisinterfueritis
3rd pl.intersuntintererantintereruntinterfuērunt
interfuēre
interfuerantinterfuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intersim
intersiem, interfuam
interessem
interforem
interfueriminterfuissem
2nd sg.intersīs
intersiēs, interfuās
interessēs
interforēs
interfuerīsinterfuissēs
3rd sg.intersit
intersiet, interfuat
interesset
interforet
interfueritinterfuisset
1st pl.intersīmus
intersiēmus, interfuāmus
interessēmus
interforēmus
interfuerīmusinterfuissēmus
2nd pl.intersītis
intersiētis, interfuātis
interessētis
interforētis
interfuerītisinterfuissētis
3rd pl.intersint
intersient, interfuant
interessent
interforent
interfuerintinterfuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.interes—
pres. 2nd pl.intereste—
fut. 2nd sg.interestō—
fut. 3rd sg.interestō—
fut. 2nd pl.interestōte—
fut. 3rd pl.intersuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinteresse—
perfect infinitiveinterfuisse—
future infinitiveinterfutūrum esse
interfore
—
future participleinterfutūrus
interfutūra, interfutūrā, interfutūrae, interfutūram, interfutūrārum, interfutūrās, interfutūre, interfutūrī, interfutūrīs, interfutūrō, interfutūrōrum, interfutūrōs, interfutūrum
—

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

scholis interesse
to attend lectures.
proelio interesse
to take part in the engagement.
rebus divinis interesse (B. G. 6. 13)
to take part in divine service (of the priest).
consiliis arcanis interesse (Liv. 35. 18)
to be present at secret consultations.

inter-sum, fŭi, esse (interfŭtūrus, Cic. Div. in Caecil. 11, 35;
I. in tmesi: interque esse desiderat pugnis, Arn. 7, 255), v. n., to be between, lie between (class.; syn. interjaceo).
I. In gen.
A. Of space: quas (segetes) inter et castra unus omnino collis intererat, Caes. B. G. 6, 35: ut Tiberis inter eos et pons interesset, Cic. Cat. 3, 2: via interest perangusta, Liv. 22, 4: morari victoriam rati, quod interesset amnis, id. 21, 5: quod interest spatii, Plin. 6, 9, 10, § 28.—
B. Of time: cujus inter primum et sextum consulatum sex et quadraginta anni interfuerunt, elapsed, Cic. de Sen. 17, 60: inter Laviniam et Albam Longam coloniam deductam triginta ferme interfuere anni, Liv. 1, 3; Cic. Leg. 3, 3, 8.—
II. Transf.
A. To be apart; with abl. of distance (syn. disto): clathros interesse oportet pede, Cato, R. R. 4.—
B. To be different, to differ: ut inter eos, ne minimum quidem intersit, there is not the slightest difference, Cic. Ac. 2, 17, 52: inter hominem et beluam hoc maxime interest, quod, men differ chiefly from brutes in this, that, etc., id. Off. 1, 4, 11: vide, quantum interfuturum sit inter meam atque tuam accusationem, how great a difference there will be, id. Div. in Caecil. 11, 35: in his rebus nihil omnino interest, there is no difference whatever, id. Ac. 2; 15, 47: hoc pater ac dominus interest, there is this difference, Ter. Ad. 1, 1, 51: tantum id interest, veneritne eo itinere ad urbem, an ab urbe in Campaniam redierit, Liv. 26, 11.— With ab (like differo, rare): negant quidquam a falsis interesse, Cic. Ac. 2, 9, 27; cf.: quod intersit aut differat, aliud ab alio, id. Fin. 3, 7, 25: quod ab eo nihil intersit, etc., id. Ac. 2, 26, 83.—With dat.: ut matrona Intererit Satyris paulum pudibunda protervis, Hor. A. P. 232: quid dimidium dimidiato intersit, Gell. 3, 14, 4.—With gen. (in analogy with the Gr. διαφέρειν τινός): quoniam τὸ νεμεσᾶν interest (= διαφέρει) τοῦ φθονεῖν, i. e. anger differs from envy, Cic. Att. 5, 19 fin. —
C. To be present at, take part in, attend; constr. absol., with dat. or in and abl.
(a). Absol.: ac si ipse interfuerit, ac praesens viderit, Cic. Inv. 1, 54, 104: interfuisse me memini, Suet. Dom. 12.—
(b). With dat. rei: consiliis, Cic. Att. 14, 22, 2; 2, 23, 3: crudelitati, id. ib. 9, 6, 7: negotiis, id. Fam. 1, 6: lacrimis patris, Verg. A. 11, 62: ludis, Suet. Tib. 72: caedi, id. Dom. 47: rebus gerendis, Gell. 5, 18, 1: sermoni, id. 11, 7, 1: senatui, Cic. Dom. 11; Suet. Claud. 46: populo Quirini, to be among, live with, Hor. C. 1, 2, 46: rebus divinis, Caes. B. G. 6, 13, 4: proelio, id. ib. 7, 87: bello, Liv. 36, 4: spectaculo, id. 2, 38.— Also, with dat. loci: curiae, Suet. Aug. 38: contubernio patris, Aur. Vict. Caes. 27, 1.—Also, with dat. pers.: sacrificanti interfuit, attended him, Suet. Oth. 6.—
(g). With in and abl.: in convivio, Cic. Rosc. Am. 14, 39: in testamento faciendo, id. Clu. 59, 162: voluerunt eos in suis rebus ipsos interesse, Cic. Verr. 2, 3, 6, § 14: quibus in rebus, Auct. Her. 1, 9.— Also used of time, to live in: quisquis illis temporibus interfuit, Vell. 2, 114, 2: cui tempori Saturninus interfuit, Sulp. Sev. Dial. 3, 3; cf.: ea (ratiocinatio) dicitur interfuisse tum, cum aliquid vitasse aut secutus esse animus videbitur, to have taken place, Cic. Inv. 2, 5, 18.—
D. To interest, be of interest to one (very rare as pers. verb): non quo mea interesset natura loci, Cic. Att. 3, 19, 1 (cf. interest, impers. infra). —
III. Esp.: intĕrest, impers., it makes a difference, interests, concerns, imports; is of interest, importance; constr. with gen. pers. or meā, tuā, suā, and with a subj. or rel. clause, ut or ne, or with ad: ea vos rata habeatis, ne magis reipublicae interest, quam mea, Liv. 26, 31, 10: quanto opere reipublicae communisque salutis intersit, manus hostium distineri, Caes. B. G. 2, 5, 2: semper ille, quantum interesset P. Clodii, se perire, cogitabat, Cic. Mil. 21, 56: quid illius interest, ubi sis? id. Att. 10, 4, 10: quis enim est hodie, cujus intersit istam legem manere? id. Phil. 1, 9: hoc vehementer interest rei publicae, id. Q. Fr. 2, 4, 1: quod ego et mea et rei publicae interesse arbitror, id. Fam. 2, 19 fin.: multum interest rei familiaris tuae, te quam primum venire, id. Fam. 4, 10, 2: tuā et meā maxime interest, te valere, id. ib. 16, 4: id ignorare eos velis, quorum intersit id scire, id. Off. 3, 13, 57.— With ut or ne: illud meā magni interest, te ut videam, Cic. Att. 11, 22, 2: quod ut facias tuā interesse arbitror, id. Fam. 12, 18, 2: vestrā interest, ne imperatorem pessimi faciant, Tac. H. 1, 30: non tam suā quam reipublicae interesse ut salvus esset, Suet. Caes. 86; so, utriusque nostrum magni interest ut te videam, Cic. Fam. 3, 5, 4 B. and K. (dub.).— With gen. pretii: quod meus familiaris tanti suā interesse arbitraretur, Cic. Fam. 13, 10.—With rel. or interrog.-clause: in omnibus novis conjunctionibus interest, qualis primus aditus sit, Cic. Fam. 13, 10, 4: non tam interest, quo animo scribatur, quam quo accipiatur, Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 1: neque multum interest, quod nondum per numeros distributi sunt, Plin. Ep. 10, 30, 2; cf. with utrum ... an: quid interfuit, homo audacissime, utrum hoc decerneres, an, etc., what mattered it? Cic. Verr. 2, 3, 61, § 141: nihil interest nunc, an violaverim, etc., Liv. 26, 31.— With ad: ad honorem interesse, Cic. Fam. 16, 1, 1: ad decus et ad laudem civitatis, id. N. D. 1, 4, 7: ad laudem nostram, id. ib. 5, 12, 2: ad beate vivendum, id. Fin. 2, 28, 90.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintersum

Latin inter- Latin sum Latin intersum From inter- + sum.

Descendants
  • Catalaninterès
  • Englishinterest
  • Frenchintérêt
  • Italianinteresse
  • Spanishinterés
  • Romanianinteres
  • Portugueseinteresse
  • Aromanianintires
  • Dutchinteresse
  • Russianинтерес

Quick answers

What does intersum mean in Latin?
intersum, a verb, means “to be or lie between; to be apart; to differ”.
What are the principal parts of intersum?
intersum, interesse, interfuī, interfutūrus (irregular conjugation, suppletive, no passive, no supine stem except in the future active participle, no gerund).
How do you pronounce intersum?
In classical Latin, [ɪnˈtɛr.sũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtɛr.sum].
Where does intersum come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin intersum.