verbfirst conjugation
intersecō
intersecō (present infinitive intersecāre, perfect active intersecuī, supine intersectum)
Classical[ɪnˈtɛr.sɛ.koː]Ecclesiastical[inˈtɛr.se.ko]
Meaning
- to cut apart, separate, divide
- to intersect
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mediō locō praecīdōintersecō -āre, -sectus — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 15
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intersecō | intersecābam intersecēbam | intersecābō intersecam | intersecuī | intersecueram | intersecuerō |
| 2nd sg. | intersecās intersecis | intersecābās intersecēbās | intersecābis | intersecuistī | intersecuerās | intersecueris |
| 3rd sg. | intersecat intersecit | intersecābat intersecēbat | intersecābit | intersecuit | intersecuerat | intersecuerit |
| 1st pl. | intersecāmus intersecimus | intersecābāmus intersecēbāmus | intersecābimus | intersecuimus | intersecuerāmus | intersecuerimus |
| 2nd pl. | intersecātis intersecitis | intersecābātis intersecēbātis | intersecābitis | intersecuistis | intersecuerātis | intersecueritis |
| 3rd pl. | intersecant intersecunt | intersecābant intersecēbant | intersecābunt | intersecuērunt intersecuēre | intersecuerant | intersecuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intersecem intersecam | intersecārem intersecerem | intersecuerim | intersecuissem |
| 2nd sg. | intersecēs | intersecārēs intersecerēs | intersecuerīs | intersecuissēs |
| 3rd sg. | intersecet | intersecāret interseceret | intersecuerit | intersecuisset |
| 1st pl. | intersecēmus | intersecārēmus intersecerēmus | intersecuerīmus | intersecuissēmus |
| 2nd pl. | intersecētis | intersecārētis intersecerētis | intersecuerītis | intersecuissētis |
| 3rd pl. | intersecent | intersecārent intersecerent | intersecuerint | intersecuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intersecor | intersecābar intersecēbar | intersecābor intersecar |
| 2nd sg. | intersecāris intersecāre | intersecābāris intersecābāre, intersecēbāre, intersecēbāris | intersecāberis intersecābere |
| 3rd sg. | intersecātur intersecitur | intersecābātur intersecēbātur | intersecābitur |
| 1st pl. | intersecāmur intersecimur | intersecābāmur intersecēbāmur | intersecābimur |
| 2nd pl. | intersecāminī | intersecābāminī intersecēbāminī | intersecābiminī |
| 3rd pl. | intersecantur intersecuntur | intersecābantur intersecēbantur | intersecābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intersecer | intersecārer intersecerer |
| 2nd sg. | intersecēris intersecēre | intersecārēris intersecārēre, intersecerēre, intersecerēris |
| 3rd sg. | intersecētur | intersecārētur intersecerētur |
| 1st pl. | intersecēmur | intersecārēmur intersecerēmur |
| 2nd pl. | intersecēminī | intersecārēminī intersecerēminī |
| 3rd pl. | intersecentur | intersecārentur intersecerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intersecā intersece | intersecāre |
| pres. 2nd pl. | intersecāte intersecite | intersecāminī |
| fut. 2nd sg. | intersecātō intersecitō | intersecātor intersecitor |
| fut. 3rd sg. | intersecātō intersecitō | intersecātor intersecitor |
| fut. 2nd pl. | intersecātōte intersecitōte | — |
| fut. 3rd pl. | intersecantō intersecuntō | intersecantor intersecuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intersecāre | intersecārī intersecī |
| perfect infinitive | intersecuisse | intersectum esse |
| future infinitive | intersectūrum esse | intersectum īrī |
| present participle | intersecāns | — |
| perfect participle | — | intersectus intersecta, intersectā, intersectae, intersectam, intersectārum, intersectās, intersecte, intersectī, intersectīs, intersectō, intersectōrum, intersectōs |
| future participle | intersectūrus intersectūra, intersectūrā, intersectūrae, intersectūram, intersectūrārum, intersectūrās, intersectūre, intersectūrī, intersectūrīs, intersectūrō, intersectūrōrum, intersectūrōs, intersectūrum | intersecandus intersecenda, intersecendā, intersecendae, intersecendam, intersecendārum, intersecendās, intersecende, intersecendī, intersecendīs, intersecendō, intersecendōrum, intersecendōs, intersecendum, intersecendus |
gerundintersecandī, intersecandō, intersecandumsupineintersectum, intersectū
inter-sĕco, sĕcui, sectum, 1, v. a.,
I. to cut asunder, separate, divide, intersect (postclass.):
Tiberis media intersecans moenia, Amm. 29, 6, 17: mediam paludem, id. 15, 4, 4: aquarum ductibus intersectis, id. 21, 12, 17: terras, id. 23, 6, 13: telluris complexum intersecat (Nilus) multitudine fluviorum, Mart. Cap. 6, § 626.— II. Trop., to fix in channels, impress deeply:
ipsa pronuntiatione eas res ... inserere atque insecare in animis auditorum, Auct. Her. 3, 14, 24.Origins
From inter- + secō.
Descendants
- Catalanintersecar-se
- Englishintersect
- Italianintersecare
- Spanishintersecarse