adjectivefirst/second-declension adjective
interrogātōrius
interrogātōrius (feminine interrogātōria, neuter interrogātōrium)
Classical[ɪn.tɛr.rɔ.ɡaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[in.ter.ro.ɡaˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveConsisting or preceding by questions; interrogatory.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | interrogātōrius | interrogātōria | interrogātōrium |
| genitive | interrogātōriī | interrogātōriae | interrogātōriī |
| dative | interrogātōriō | interrogātōriae | interrogātōriō |
| accusative | interrogātōrium | interrogātōriam | interrogātōrium |
| ablative | interrogātōriō | interrogātōriā | interrogātōriō |
| vocative | interrogātōrie | interrogātōria | interrogātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | interrogātōriī | interrogātōriae | interrogātōria |
| genitive | interrogātōriōrum | interrogātōriārum | interrogātōriōrum |
| dative | interrogātōriīs | interrogātōriīs | interrogātōriīs |
| accusative | interrogātōriōs | interrogātōriās | interrogātōria |
| ablative | interrogātōriīs | interrogātōriīs | interrogātōriīs |
| vocative | interrogātōriī | interrogātōriae | interrogātōria |
interrŏgātōrĭus, a, um, adj. interrogator,
I. consisting of questions, interrogatory (post-class.):
actiones, Dig. 11, 1, 1: sonus, Tert. adv. Marc. 2, 25.Origins
From interrogātor (“interrogator; wizard”).
Descendants
- Catalaninterrogatori
- Frenchinterrogatoire
- Italianinterrogatorio
- Occitaninterrogatòri
- Portugueseinterrogatório
- Spanishinterrogatorio
- Galicianinterrogatorio