LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

interrogātōrius

interrogātōrius (feminine interrogātōria, neuter interrogātōrium)
Classical[ɪn.tɛr.rɔ.ɡaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[in.ter.ro.ɡaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveConsisting or preceding by questions; interrogatory.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinterrogātōriusinterrogātōriainterrogātōrium
genitiveinterrogātōriīinterrogātōriaeinterrogātōriī
dativeinterrogātōriōinterrogātōriaeinterrogātōriō
accusativeinterrogātōriuminterrogātōriaminterrogātōrium
ablativeinterrogātōriōinterrogātōriāinterrogātōriō
vocativeinterrogātōrieinterrogātōriainterrogātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinterrogātōriīinterrogātōriaeinterrogātōria
genitiveinterrogātōriōruminterrogātōriāruminterrogātōriōrum
dativeinterrogātōriīsinterrogātōriīsinterrogātōriīs
accusativeinterrogātōriōsinterrogātōriāsinterrogātōria
ablativeinterrogātōriīsinterrogātōriīsinterrogātōriīs
vocativeinterrogātōriīinterrogātōriaeinterrogātōria

interrŏgātōrĭus, a, um, adj. interrogator,
I. consisting of questions, interrogatory (post-class.): actiones, Dig. 11, 1, 1: sonus, Tert. adv. Marc. 2, 25.

Origins

From interrogātor (“interrogator; wizard”).

Descendants
  • Catalaninterrogatori
  • Frenchinterrogatoire
  • Italianinterrogatorio
  • Occitaninterrogatòri
  • Portugueseinterrogatório
  • Spanishinterrogatorio
  • Galicianinterrogatorio

Quick answers

What does interrogātōrius mean in Latin?
interrogātōrius, a adjective, means “Consisting or preceding by questions; interrogatory.”.
How do you pronounce interrogātōrius?
In classical Latin, [ɪn.tɛr.rɔ.ɡaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.ter.ro.ɡaˈtɔː.ri.us].