LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

interplicō

interplicō (present infinitive interplicāre, perfect active interplicāvī, supine interplicātum)
Classical[ɪnˈtɛr.plɪ.koː]Ecclesiastical[inˈtɛr.pli.ko]

Meaning

  1. to fold or plait between, interweave; surround

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.interplicōinterplicābaminterplicābōinterplicāvīinterplicāveraminterplicāverō
interplicārō
2nd sg.interplicāsinterplicābāsinterplicābisinterplicāvistī
interplicāstī
interplicāverās
interplicārās
interplicāveris
3rd sg.interplicatinterplicābatinterplicābitinterplicāvitinterplicāverat
interplicārat
interplicāverit
interplicārit
1st pl.interplicāmusinterplicābāmusinterplicābimusinterplicāvimusinterplicāverāmusinterplicāverimus
interplicārimus
2nd pl.interplicātisinterplicābātisinterplicābitisinterplicāvistis
interplicāstis
interplicāverātis
interplicārātis
interplicāveritis
interplicāritis
3rd pl.interplicantinterplicābantinterplicābuntinterplicāvērunt
interplicāvēre, interplicārunt
interplicāverant
interplicārant
interplicāverint
interplicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.interpliceminterplicāreminterplicāverim
interplicārim
interplicāvissem
interplicāssem
2nd sg.interplicēsinterplicārēsinterplicāverīsinterplicāvissēs
interplicāssēs
3rd sg.interplicetinterplicāretinterplicāverit
interplicārit
interplicāvisset
interplicāsset
1st pl.interplicēmusinterplicārēmusinterplicāverīmus
interplicārīmus
interplicāvissēmus
interplicāssēmus
2nd pl.interplicētisinterplicārētisinterplicāverītis
interplicārītis
interplicāvissētis
interplicāssētis
3rd pl.interplicentinterplicārentinterplicāverint
interplicārint
interplicāvissent
interplicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.interplicorinterplicābarinterplicābor
2nd sg.interplicāris
interplicāre
interplicābāris
interplicābāre
interplicāberis
interplicābere
3rd sg.interplicāturinterplicābāturinterplicābitur
1st pl.interplicāmurinterplicābāmurinterplicābimur
2nd pl.interplicāminīinterplicābāminīinterplicābiminī
3rd pl.interplicanturinterplicābanturinterplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.interplicerinterplicārer
2nd sg.interplicēris
interplicēre
interplicārēris
interplicārēre
3rd sg.interplicēturinterplicārētur
1st pl.interplicēmurinterplicārēmur
2nd pl.interplicēminīinterplicārēminī
3rd pl.interplicenturinterplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.interplicāinterplicāre
pres. 2nd pl.interplicāteinterplicāminī
fut. 2nd sg.interplicātōinterplicātor
fut. 3rd sg.interplicātōinterplicātor
fut. 2nd pl.interplicātōte—
fut. 3rd pl.interplicantōinterplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinterplicāreinterplicārī
perfect infinitiveinterplicāvisse
interplicāsse
interplicātum esse
future infinitiveinterplicātūrum esseinterplicātum īrī
present participleinterplicāns—
perfect participle—interplicātus
interplicāta, interplicātā, interplicātae, interplicātam, interplicātārum, interplicātās, interplicātī, interplicātōrum, interplicātōs
future participleinterplicātūrus
interplicātūra, interplicātūrā, interplicātūrae, interplicātūram, interplicātūrārum, interplicātūrās, interplicātūre, interplicātūrī, interplicātūrīs, interplicātūrō, interplicātūrōrum, interplicātūrōs, interplicātūrum
interplicandus
interplicanda, interplicandā, interplicandae, interplicandam, interplicandārum, interplicandās, interplicande, interplicandīs, interplicandōrum, interplicandōs
gerundinterplicandī, interplicandō, interplicandumsupineinterplicātum, interplicātū

inter-plĭco, 1, v. a.,
I. to fold or plait between, to interweave, to surround: ducem, Stat. Th. 2, 282: cristas, id. ib. 4, 218.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininterplicō

Latin inter- Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Latin plicō Latin interplicō From inter- + plicō.

Descendants
  • Englishinterplait
  • Englishinterplicate

Quick answers

What does interplicō mean in Latin?
interplicō, a verb, means “to fold or plait between, interweave; surround”.
What are the principal parts of interplicō?
interplicō, interplicāre, interplicāvī, interplicātum (first conjugation).
How do you pronounce interplicō?
In classical Latin, [ɪnˈtɛr.plɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈtɛr.pli.ko].
Where does interplicō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interplicō.