verbfirst conjugation
internecō
internecō (present infinitive internecāre, perfect active internecāvī or internecuī, supine internecātum or internectum)
Classical[ɪnˈtɛr.nɛ.koː]Ecclesiastical[inˈtɛr.ne.ko]
Meaning
- to kill, destroy
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | internecō | internecābam | internecābō | internecāvī internecuī | internecāveram internecāram, internecueram | internecāverō internecārō, internecuerō |
| 2nd sg. | internecās | internecābās | internecābis | internecāvistī internecāstī, internecuistī | internecāverās internecārās, internecuerās | internecāveris internecāris, internecueris |
| 3rd sg. | internecat | internecābat | internecābit | internecāvit internecāt, internecuit | internecāverat internecārat, internecuerat | internecāverit internecārit, internecuerit |
| 1st pl. | internecāmus | internecābāmus | internecābimus | internecāvimus internecāmus, internecuimus | internecāverāmus internecārāmus, internecuerāmus | internecāverimus internecārimus, internecuerimus |
| 2nd pl. | internecātis | internecābātis | internecābitis | internecāvistis internecāstis, internecuistis | internecāverātis internecārātis, internecuerātis | internecāveritis internecāritis, internecueritis |
| 3rd pl. | internecant | internecābant | internecābunt | internecāvērunt internecārunt, internecāvēre, internecuērunt, internecuēre | internecāverant internecārant, internecuerant | internecāverint internecārint, internecuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | internecem | internecārem | internecāverim internecārim, internecuerim | internecāvissem internecāssem, internecuissem |
| 2nd sg. | internecēs | internecārēs | internecāverīs internecārīs, internecuerīs | internecāvissēs internecāssēs, internecuissēs |
| 3rd sg. | internecet | internecāret | internecāverit internecārit, internecuerit | internecāvisset internecāsset, internecuisset |
| 1st pl. | internecēmus | internecārēmus | internecāverīmus internecārīmus, internecuerīmus | internecāvissēmus internecāssēmus, internecuissēmus |
| 2nd pl. | internecētis | internecārētis | internecāverītis internecārītis, internecuerītis | internecāvissētis internecāssētis, internecuissētis |
| 3rd pl. | internecent | internecārent | internecāverint internecārint, internecuerint | internecāvissent internecāssent, internecuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | internecor | internecābar | internecābor |
| 2nd sg. | internecāris internecāre | internecābāris internecābāre | internecāberis internecābere |
| 3rd sg. | internecātur | internecābātur | internecābitur |
| 1st pl. | internecāmur | internecābāmur | internecābimur |
| 2nd pl. | internecāminī | internecābāminī | internecābiminī |
| 3rd pl. | internecantur | internecābantur | internecābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | internecer | internecārer |
| 2nd sg. | internecēris internecēre | internecārēris internecārēre |
| 3rd sg. | internecētur | internecārētur |
| 1st pl. | internecēmur | internecārēmur |
| 2nd pl. | internecēminī | internecārēminī |
| 3rd pl. | internecentur | internecārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | internecā | internecāre |
| pres. 2nd pl. | internecāte | internecāminī |
| fut. 2nd sg. | internecātō | internecātor |
| fut. 3rd sg. | internecātō | internecātor |
| fut. 2nd pl. | internecātōte | — |
| fut. 3rd pl. | internecantō | internecantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | internecāre | internecārī |
| perfect infinitive | internecāvisse internecāsse, internecuisse | internecātum esse internectum esse |
| future infinitive | internecātūrum esse internectūrum esse | internecātum īrī internectum īrī |
| present participle | internecāns | — |
| perfect participle | — | internecātus internectus |
| future participle | internecātūrus internectūrus | internecandus |
gerundinternecandī, internecandō, internecandumsupineinternecātum, internecātū
inter-nĕco, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to kill, destroy (ante- and post-class.; cf.: interficio, trucido, etc.).
II. Transf.:
sementes, Amm. 23, 6, 50: culmum, Prud. prooem. Apoth. 61.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Indo-European*h₁n̥tér
- Proto-Italic*n̥ter
- Latininternecō
Latin inter- Latin necō Latin internecō From inter- + necō (“kill”).
In English words that came into English from internecō
- internecioninterneciō
- interneciveinternecīvus