LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

interiungō

interiungō (present infinitive interiungere, perfect active interiūnxī, supine interiūnctum)
Classical[ɪn.tɛrˈjʊŋ.ɡoː]Ecclesiastical[in.terˈjuŋ.ɡo]

Meaning

  1. to join, unite, yoke

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.interiungōinteriungēbaminteriungaminteriūnxīinteriūnxeraminteriūnxerō
2nd sg.interiungisinteriungēbāsinteriungēsinteriūnxistīinteriūnxerāsinteriūnxeris
3rd sg.interiungitinteriungēbatinteriungetinteriūnxitinteriūnxeratinteriūnxerit
1st pl.interiungimusinteriungēbāmusinteriungēmusinteriūnximusinteriūnxerāmusinteriūnxerimus
2nd pl.interiungitisinteriungēbātisinteriungētisinteriūnxistisinteriūnxerātisinteriūnxeritis
3rd pl.interiunguntinteriungēbantinteriungentinteriūnxērunt
interiūnxēre
interiūnxerantinteriūnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.interiungaminteriungereminteriūnxeriminteriūnxissem
2nd sg.interiungāsinteriungerēsinteriūnxerīsinteriūnxissēs
3rd sg.interiungatinteriungeretinteriūnxeritinteriūnxisset
1st pl.interiungāmusinteriungerēmusinteriūnxerīmusinteriūnxissēmus
2nd pl.interiungātisinteriungerētisinteriūnxerītisinteriūnxissētis
3rd pl.interiungantinteriungerentinteriūnxerintinteriūnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.interiungorinteriungēbarinteriungar
2nd sg.interiungeris
interiungere
interiungēbāris
interiungēbāre
interiungēris
interiungēre
3rd sg.interiungiturinteriungēbāturinteriungētur
1st pl.interiungimurinteriungēbāmurinteriungēmur
2nd pl.interiungiminīinteriungēbāminīinteriungēminī
3rd pl.interiungunturinteriungēbanturinteriungentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.interiungarinteriungerer
2nd sg.interiungāris
interiungāre
interiungerēris
interiungerēre
3rd sg.interiungāturinteriungerētur
1st pl.interiungāmurinteriungerēmur
2nd pl.interiungāminīinteriungerēminī
3rd pl.interiunganturinteriungerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.interiungeinteriungere
pres. 2nd pl.interiungiteinteriungiminī
fut. 2nd sg.interiungitōinteriungitor
fut. 3rd sg.interiungitōinteriungitor
fut. 2nd pl.interiungitōte—
fut. 3rd pl.interiunguntōinteriunguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinteriungereinteriungī
perfect infinitiveinteriūnxisseinteriūnctum esse
future infinitiveinteriūnctūrum esseinteriūnctum īrī
present participleinteriungēns—
perfect participle—interiūnctus
interiūncta, interiūnctā, interiūnctae, interiūnctam, interiūnctārum, interiūnctās, interiūncte, interiūnctī, interiūnctīs, interiūnctō, interiūnctōrum, interiūnctōs
future participleinteriūnctūrus
interiūnctūra, interiūnctūrā, interiūnctūrae, interiūnctūram, interiūnctūrārum, interiūnctūrās, interiūnctūre, interiūnctūrī, interiūnctūrīs, interiūnctūrō, interiūnctūrōrum, interiūnctūrōs, interiūnctūrum
interiungendus
interiungundus, interiungenda, interiungendā, interiungendae, interiungendam, interiungendārum, interiungendās, interiungende, interiungendīs, interiungendōrum, interiungendōs
gerundinteriungendī, interiungendō, interiungendumsupineinteriūnctum, interiūnctū

inter-jungo, nxi, nctum, 3, v. a. and n.
I. To join together, join, unite: dextrae interjunctae, Liv. 22, 30, 6 (cf. interaptus): interjunctus (equus) equis, harnessed among, Stat. Th. 6, 308. —
II. To unyoke.
A. Lit.: lassos equos, Mart. 3, 67, 7: et quasi interjungo, Sen. Ep. 83, 6; cf. B. infra.—
B. Trop., to rest: medio die, Sen. Tranq. 17, 7; Mart. 2, 6, 16.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininteriungō

Proto-Indo-European *yewg- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *yunégti Proto-Italic *jungō Latin iungō Latin interiungō From inter + iungō.

Quick answers

What does interiungō mean in Latin?
interiungō, a verb, means “to join, unite, yoke”.
What are the principal parts of interiungō?
interiungō, interiungere, interiūnxī, interiūnctum (third conjugation).
How do you pronounce interiungō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈjʊŋ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈjuŋ.ɡo].
Where does interiungō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interiungō.