noun · femininefirst declension
interiectūra
interiectūra f (genitive interiectūrae)
Classical[ɪn.tɛr.jɛkˈtuː.ra]Ecclesiastical[in.ter.jekˈtuː.ra]
Meaning
- insertion
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | interiectūra | interiectūrae |
| genitive | interiectūrae | interiectūrārum |
| dative | interiectūrae | interiectūrīs |
| accusative | interiectūram | interiectūrās |
| ablative | interiectūrā | interiectūrīs |
| vocative | interiectūra | interiectūrae |
interjectūra, ae, f. id.,
I. an insertion, Front. de Colon. p. 135.