LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

interiaciō

interiaciō (present infinitive interiacere, perfect active interiēcī, supine interiectum)
Classical[ɪn.tɛrˈja.ki.oː]Ecclesiastical[in.terˈjaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to interpose, intersperse, intervene, intermingle

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.interiaciōinteriaciēbaminteriaciaminteriēcīinteriēceraminteriēcerō
2nd sg.interiacisinteriaciēbāsinteriaciēsinteriēcistīinteriēcerāsinteriēceris
3rd sg.interiacitinteriaciēbatinteriacietinteriēcitinteriēceratinteriēcerit
1st pl.interiacimusinteriaciēbāmusinteriaciēmusinteriēcimusinteriēcerāmusinteriēcerimus
2nd pl.interiacitisinteriaciēbātisinteriaciētisinteriēcistisinteriēcerātisinteriēceritis
3rd pl.interiaciuntinteriaciēbantinteriacientinteriēcērunt
interiēcēre
interiēcerantinteriēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.interiaciaminteriacereminteriēceriminteriēcissem
2nd sg.interiaciāsinteriacerēsinteriēcerīsinteriēcissēs
3rd sg.interiaciatinteriaceretinteriēceritinteriēcisset
1st pl.interiaciāmusinteriacerēmusinteriēcerīmusinteriēcissēmus
2nd pl.interiaciātisinteriacerētisinteriēcerītisinteriēcissētis
3rd pl.interiaciantinteriacerentinteriēcerintinteriēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.interiaciorinteriaciēbarinteriaciar
2nd sg.interiaceris
interiacere
interiaciēbāris
interiaciēbāre
interiaciēris
interiaciēre
3rd sg.interiaciturinteriaciēbāturinteriaciētur
1st pl.interiacimurinteriaciēbāmurinteriaciēmur
2nd pl.interiaciminīinteriaciēbāminīinteriaciēminī
3rd pl.interiaciunturinteriaciēbanturinteriacientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.interiaciarinteriacerer
2nd sg.interiaciāris
interiaciāre
interiacerēris
interiacerēre
3rd sg.interiaciāturinteriacerētur
1st pl.interiaciāmurinteriacerēmur
2nd pl.interiaciāminīinteriacerēminī
3rd pl.interiacianturinteriacerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.interiaceinteriacere
pres. 2nd pl.interiaciteinteriaciminī
fut. 2nd sg.interiacitōinteriacitor
fut. 3rd sg.interiacitōinteriacitor
fut. 2nd pl.interiacitōte—
fut. 3rd pl.interiaciuntōinteriaciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinteriacereinteriacī
perfect infinitiveinteriēcisseinteriectum esse
future infinitiveinteriectūrum esseinteriectum īrī
present participleinteriaciēns—
perfect participle—interiectus
future participleinteriectūrus
interiectūra, interiectūrā, interiectūrae, interiectūram, interiectūrārum, interiectūrās, interiectūre, interiectūrī, interiectūrīs, interiectūrō, interiectūrōrum, interiectūrōs, interiectūrum
interiaciendus
interiaciundus, interiacienda, interiaciendā, interiaciendae, interiaciendam, interiaciendārum, interiaciendās, interiaciende, interiaciendīs, interiaciendōrum, interiaciendōs
gerundinteriaciendī, interiaciendō, interiaciendumsupineinteriectum, interiectū

inter-jăcĭo and inter-jĭcĭo, jēci, jectum (in tmesi:
I. inter enim jecta est, Lucr. 3, 859), 3, v. a. jacio, to throw or cast between; to set, place, or put between; to join or add to, to intermix (class., most freq. in the part. pass.): legionarias cohortes, Caes. B. C. 1, 73: pleraque sermone Latino, Tac. A. 2, 10: id interjecit inter individuum, atque id, quod, etc., Cic. Univ. 7: preces ct minas, Tac. A. 1, 23: moram, id. H. 3, 81. — Hence, interjectus, a, um, Part., thrown or placed between; interposed, interspersed, intervening, intermingled, intermediate; constr. with dat. or inter.
(a). With dat.: nasus oculis interjectus, Cic. N. D. 2, 57.—
(b). With inter: interjecti inter philosophos, et eos qui, etc., Cic. Off. 1, 26, 92: aer inter mare et caelum, id. N. D. 2, 26: inter has personas me interjectum amici moleste ferunt, id. Phil. 12, 7, 18.—
(g). Absol.: quasi longo intervallo interjecto, as it were a great way off, id. Off. 1, 9: anno interjecto, after a year, id. Prov. Cons. 8: paucis interjectis diebus, after a few days, Liv. 1, 58.—
(d). With Gr. acc.: erat interjecta comas, with loose, dishevelled hair, Claud. Epith. Pall. et Celer. 28 dub.—Subst.: in-terjecta, ōrum, n. plur., places lying between, interjacent places: interjecta inter Romam et Arpos, Liv. 9, 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latininteriaciō

Latin inter- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Latin interiaciō From inter- + iaciō.

Quick answers

What does interiaciō mean in Latin?
interiaciō, a verb, means “to interpose, intersperse, intervene, intermingle”.
What are the principal parts of interiaciō?
interiaciō, interiacere, interiēcī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce interiaciō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈja.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈjaː.t͡ʃi.o].
Where does interiaciō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin interiaciō.