LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

intercipiō

intercipiō (present infinitive intercipere, perfect active intercēpī, supine interceptum)
Classical[ɪn.tɛrˈkɪ.pi.oː]Ecclesiastical[in.terˈt͡ʃiː.pi.o]

Meaning

  1. to intercept
  2. to interrupt, cut off
  3. to rob, steal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intercipiōintercipiēbamintercipiamintercēpīintercēperamintercēperō
2nd sg.intercipisintercipiēbāsintercipiēsintercēpistīintercēperāsintercēperis
3rd sg.intercipitintercipiēbatintercipietintercēpitintercēperatintercēperit
1st pl.intercipimusintercipiēbāmusintercipiēmusintercēpimusintercēperāmusintercēperimus
2nd pl.intercipitisintercipiēbātisintercipiētisintercēpistisintercēperātisintercēperitis
3rd pl.intercipiuntintercipiēbantintercipientintercēpērunt
intercēpēre
intercēperantintercēperint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intercipiaminterciperemintercēperimintercēpissem
2nd sg.intercipiāsinterciperēsintercēperīsintercēpissēs
3rd sg.intercipiatinterciperetintercēperitintercēpisset
1st pl.intercipiāmusinterciperēmusintercēperīmusintercēpissēmus
2nd pl.intercipiātisinterciperētisintercēperītisintercēpissētis
3rd pl.intercipiantinterciperentintercēperintintercēpissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intercipiorintercipiēbarintercipiar
2nd sg.interciperis
intercipere
intercipiēbāris
intercipiēbāre
intercipiēris
intercipiēre
3rd sg.intercipiturintercipiēbāturintercipiētur
1st pl.intercipimurintercipiēbāmurintercipiēmur
2nd pl.intercipiminīintercipiēbāminīintercipiēminī
3rd pl.intercipiunturintercipiēbanturintercipientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intercipiarinterciperer
2nd sg.intercipiāris
intercipiāre
interciperēris
interciperēre
3rd sg.intercipiāturinterciperētur
1st pl.intercipiāmurinterciperēmur
2nd pl.intercipiāminīinterciperēminī
3rd pl.intercipianturinterciperentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intercipeintercipere
pres. 2nd pl.intercipiteintercipiminī
fut. 2nd sg.intercipitōintercipitor
fut. 3rd sg.intercipitōintercipitor
fut. 2nd pl.intercipitōte—
fut. 3rd pl.intercipiuntōintercipiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintercipereintercipī
perfect infinitiveintercēpisseinterceptum esse
future infinitiveinterceptūrum esseinterceptum īrī
present participleintercipiēns—
perfect participle—interceptus
intercepta, interceptā, interceptae, interceptam, interceptārum, interceptās, intercepte, interceptī, interceptīs, interceptō, interceptōrum, interceptōs
future participleinterceptūrus
interceptūra, interceptūrā, interceptūrae, interceptūram, interceptūrārum, interceptūrās, interceptūre, interceptūrī, interceptūrīs, interceptūrō, interceptūrōrum, interceptūrōs, interceptūrum
intercipiendus
intercipiundus, intercipienda, intercipiendā, intercipiendae, intercipiendam, intercipiendārum, intercipiendās, intercipiende, intercipiendīs, intercipiendōrum, intercipiendōs
gerundintercipiendī, intercipiendō, intercipiendumsupineinterceptum, interceptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

epistulam intercipere (Att. 1. 13. 2)
to intercept a letter.
navem capere, intercipere, deprehendere
to capture a boat.

inter-cĭpĭo, cēpi, ceptum, 3, v. a. capio, lit., to take away between, i. e.
I. to seize on the passage before arrival at the destined place, to intercept.
I. Lit.: tun redimes me, si me hostes interceperint? Plaut. As. 1, 1, 93: venenum, to take the poison intended for another, Cic. Clu. 60: litteras, id. Att. 1, 13, 2; cf.: litterae interceptae, id. Q. Fr. 3, 9, 3; id. Att. 10, 8; Cassiod. ap. Cic. Fam. 12, 12, 1; Curt. 4, 10, 6: epistulam, id. 6, 9, 13: magnum numerum jumentorum atque hominum, Caes. B. C. 1, 55: commeatus, Liv. 36, 3: aliquis ab suis interceptus, cut off, id. 29, 9: hostes discretos, Tac. H. 4, 75: in sublime jactari sagoque intercipi (be held fast) ne tellurem attingat, Plin. 29, 3, 12, § 52: interceptae e publico pecuniae, Tac. A. 4, 45: terga caput tangunt, colla intercepta videntur, to be wanting, Ov. M. 6, 379: quam (hastam) medius Rhoeteus intercipit, comes in the way of, i. e. is struck or killed by, Verg. A. 10, 402.—
II. Transf.
A. To interrupt, hinder, cut off, preoccupy, preclude: medium iter, Liv. 25, 39, 2 (al. intersaepto): opportuna loca, id. 9, 43, 3: hostiles ingressus, Tac. A. 15, 3: medios sermones, Quint. 6, 4, 11: pedestre iter, Curt. 4, 2, 9: usum aurium intercipiente fremitu, id. 4, 13, 38.—
B. To take away, rob, steal: aliquid ab aliquo, Liv. 3, 71: aliquid alicui, Ov. P. 4, 7, 25; Plin. Pan. 75: veram laudem, Phaedr. 4, 12, 2: commentarios, quorum tamen pars maxima intercepta dicitur, copied from other sources, Suet. Gram. 3.—
C. Of death, to snatch away, carry off: si me fata intercepissent, Quint. prooem. 1, 6: apes saepe morbis intercipiuntur, Col. 9, 3: rex mortalitate interceptus, Plin. Ep. 10, 50; 6, 25, 4: interceptus veneno, Tac. Agr. 43; id. A. 3, 12; Suet. Caes. 20 fin.: scelere Pisonis, id. ib. 2, 71: a manu gladiatorum, id. Aug. 14 fin.: ceterum interceptus quoque magnum sibi vindicat locum, Quint. 10, 1, 121: neque ob aliud interceptus, quam, etc., Tac. A. 2, 82: Theophilum atrox interceperat casus, Amm. 14, 7, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintercipiō

Latin inter- substratebor.? Proto-Indo-European *kap- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *kapyéti Proto-Italic *kapjō Archaic Latin kapiō Latin capiō Latin intercipiō From inter- + capiō.

Quick answers

What does intercipiō mean in Latin?
intercipiō, a verb, means “to intercept; to interrupt, cut off; to rob, steal”.
What are the principal parts of intercipiō?
intercipiō, intercipere, intercēpī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce intercipiō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈkɪ.pi.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈt͡ʃiː.pi.o].
Where does intercipiō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin intercipiō.